Israelis will never have peace until they recognize that Palestinians have the same right to the same peace and independence that they enjoy.
When I first went to Palestine as a young reporter in the 1960s, I stayed on a kibbutz. The people I met were hard-working, spirited and called themselves socialists. I liked them.
One evening at dinner, I asked about the silhouettes of people in the far distance, beyond our perimeter.
“Arabs”, they said, “nomads”.
The words were almost spat out. Israel, they said, meaning Palestine, had been mostly wasteland and one of the great feats of the Zionist enterprise was to turn the desert green.
They gave as an example their crop of Jaffa oranges, which was exported to the rest of the world. What a triumph against the odds of nature and humanity’s neglect.
It was the first lie. Most of the orange groves and vineyards belonged to Palestinians who had been tilling the soil and exporting oranges and grapes to Europe since the eighteenth century. The former Palestinian town of Jaffa was known by its previous inhabitants as “the place of sad oranges”.
On the kibbutz, the word “Palestinian” was never used. “Why?” I asked. The answer was a troubled silence.
All over the colonized world, the true sovereignty of Indigenous people is feared by those who can never quite cover the fact, and the crime, that they live on stolen land.
Denying people’s humanity is the next step – as the Jewish people know only too well. Defiling people’s dignity and culture and pride follows as logically as violence.
In Ramallah, following an invasion of the West Bank by the late Ariel Sharon in 2002, I walked through streets of crushed cars and demolished houses, to the Palestinian Cultural Center. Until that morning, Israeli soldiers had camped there.
I was met by the center’s director, novelist Liana Badr, whose original manuscripts lay scattered and torn across the floor. The hard drive containing her fiction, and a library of plays and poetry had been taken by Israeli soldiers. Almost everything was smashed and defiled.
Not a single book survived with all its pages; not a single master tape from one of the best collections of Palestinian cinema.
The soldiers had urinated and defecated on the floors, on desks, on embroideries and works of art. They had smeared faeces on children’s paintings and written – in shit – “Born to kill.”
Badr had tears in her eyes, but she was unbowed. She said, “We will make it right again.”
What enrages those who colonize, occupy, steal, oppress, vandalize and defile is their victims’ refusal to comply. And this is the tribute we should all pay the Palestinians. They refuse to comply. They go on. They wait – until they fight again. And they do so even when those governing them collaborate with their oppressors.
In the midst of the 2014 Israeli bombardment of Gaza, the Palestinian journalist Mohammed Omer never stopped reporting. He and his family were stricken; he queued for food and water and carried it through the rubble. When I phoned him, I could hear the bombs outside his door. He refused to comply.
Omer’s reports, illustrated by his graphic photographs, were a model of professional journalism that shamed the compliant and craven reporting of the so-called mainstream in Britain and the United States. The BBC notion of objectivity – amplifying the myths and lies of authority, a practice of which it is proud – is shamed every day by the likes of Mohamed Omer.
For more than 40 years, I have recorded the refusal of the people of Palestine to comply with their oppressors: Israel, the United States, Britain and the European Union.
Since 2008, Britain alone has granted licences for export to Israel of arms and missiles, drones and sniper rifles, worth US$566 million.
Those who have stood up to this, without weapons, those who have refused to comply, are among Palestinians I have been privileged to know.
My friend, the late Mohammed Jarella, who toiled for the United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in 1967, showed me a Palestinian refugee camp for the first time. It was a bitter winter’s day and schoolchildren shook with the cold. “One day …” he would say. “One day …”
Mustafa Barghouti, whose eloquence remains undimmed, who described the tolerance that existed in Palestine among Jews, Muslims and Christians until, as he told me, “the Zionists wanted a state at the expense of the Palestinians.”
Dr. Mona El-Farra, a physician in Gaza, whose passion was raising money for plastic surgery for children disfigured by Israeli bullets and shrapnel. Her hospital was flattened by Israeli bombs in 2014.
Dr. Khalid Dahlan, a psychiatrist, whose clinics for children in Gaza — children sent almost mad by Israeli violence — were oases of civilization.
Fatima and Nasser are a couple whose home stood in a village near Jerusalem designated “Zone A and B,” meaning that the land was declared for Jews only. Their parents had lived there; their grandparents had lived there. Today, the bulldozers are laying roads for Jews only, protected by laws for Jews only.
It was past midnight when Fatima went into labor with their second child. The baby was premature; and when they arrived at a checkpoint with the hospital in view, the young Israeli soldier said they needed another document.
Fatima was bleeding badly. The soldier laughed and imitated her moans and told them, “Go home”. The baby was born there in a truck. It was blue with cold and soon, without care, died from exposure. The baby’s name was Sultan.
For Palestinians, these will be familiar stories. The question is: why are they not familiar in London and Washington, Brussels and Sydney?
In Syria, a recent liberal cause — a George Clooney cause — is bankrolled handsomely in Britain and the United States, even though the beneficiaries, the so-called rebels, are dominated by jihadist fanatics, the product of the invasion of Afghanistan and Iraq and the destruction of modern Libya.
And yet, the longest occupation and resistance in modern times is not recognized. When the United Nations suddenly stirs and defines Israel as an apartheid state, as it did this year, there is outrage – not against a state whose “core purpose” is racism but against a U.N. commission that dared break the silence.
“Palestine,” said Nelson Mandela, “is the greatest moral issue of our time.”
Why is this truth suppressed, day after day, month after month, year after year?
On Israel — the apartheid state, guilty of a crime against humanity and of more international law-breaking than any other — the silence persists among those who know and whose job it is to keep the record straight.
On Israel, so much journalism is intimidated and controlled by a groupthink that demands silence on Palestine while honourable journalism has become dissidence: a metaphoric underground.
A single word – “conflict” – enables this silence. “The Arab-Israeli conflict,” intone the robots at their teleprompters. When a veteran BBC reporter, a man who knows the truth, refers to “two narratives,” the moral contortion is complete.
There is no conflict, no two narratives, with their moral fulcrum. There is a military occupation enforced by a nuclear-armed power backed by the greatest military power on earth; and there is an epic injustice.
The word “occupation” may be banned, deleted from the dictionary. But the memory of historical truth cannot be banned: of the systematic expulsion of Palestinians from their homeland. “Plan D” the Israelis called it in 1948.
The Israeli historian Benny Morris describes how David Ben-Gurion, Israel’s first prime minister, was asked by one of his generals: “What shall we do with the Arabs?”
The prime minister, wrote Morris, “made a dismissive, energetic gesture with his hand”. “Expel them!” he said.
Seventy years later, this crime is suppressed in the intellectual and political culture of the West. Or it is debatable, or merely controversial. Highly-paid journalists eagerly accept Israeli government trips, hospitality and flattery, then are truculent in their protestations of independence. The term, “useful idiots,” was coined for them.
In 2011, I was struck by the ease with which one of Britain’s most acclaimed novelists, Ian McEwan, a man bathed in the glow of bourgeois enlightenment, accepted the Jerusalem Prize for literature in the apartheid state.
Would McEwan have gone to Sun City in apartheid South Africa? They gave prizes there, too, all expenses paid. McEwan justified his action with weasel words about the independence of “civil society.”
Propaganda — of the kind McEwan delivered, with its token slap on the wrists for his delighted hosts — is a weapon for the oppressors of Palestine. Like sugar, it insinuates almost everything today.
Understanding and deconstructing state and cultural propaganda is our most critical task. We are being frog-marched into a second Cold War, whose eventual aim is to subdue and balkanise Russia and intimidate China.
When Donald Trump and Vladimir Putin spoke privately for more than two hours at the G20 meeting in Hamburg, apparently about the need not to go to war with each other, the most vociferous objectors were those who have commandeered liberalism, such as the Zionist political writer of the Guardian.
“No wonder Putin was smiling in Hamburg,” wrote Jonathan Freedland.
“He knows he has succeeded in his chief objective: he has made America weak again.” Cue the hissing for Evil Vlad.
These propagandists have never known war but they love the imperial game of war. What Ian McEwan calls “civil society” has become a rich source of related propaganda.
Take a term often used by the guardians of civil society — “human rights.” Like another noble concept, “democracy,” “human rights” has been all but emptied of its meaning and purpose.
Like “peace process” and “roadmap,” human rights in Palestine have been hijacked by Western governments and the corporate NGOs they fund and which claim a quixotic moral authority.
So when Israel is called upon by governments and NGOs to “respect human rights” in Palestine, nothing happens, because they all know there is nothing to fear; nothing will change.
Mark the silence of the European Union, which accommodates Israel while refusing to maintain its commitments to the people of Gaza — such as keeping the lifeline of the Rafah border crossing open: a measure it agreed to as part of its role in the cessation of fighting in 2014. A seaport for Gaza, agreed by Brussels in 2014, has been abandoned.
The U.N. commission I have referred to — its full name is the U.N. Economic and Social Commission for Western Asia — described Israel as, and I quote, “designed for the core purpose” of racial discrimination.
Millions understand this. What the governments in London, Washington, Brussels and Tel Aviv cannot control is that humanity at street level is changing perhaps as never before.
People everywhere are stirring and are more aware, in my view, than ever before. Some are already in open revolt. The atrocity of Grenfell Tower in London has brought communities together in a vibrant almost national resistance.
Thanks to a people’s campaign, the judiciary is today examining the evidence of a possible prosecution of Tony Blair for war crimes. Even if this fails, it is a crucial development, dismantling yet another barrier between the public and its recognition of the voracious nature of the crimes of state power — the systemic disregard for humanity perpetrated in Iraq, in Grenfell Tower, in Palestine. Those are the dots waiting to be joined.
For most of the 21st century, the fraud of corporate power posing as democracy has depended on the propaganda of distraction: largely on a cult of “me-ism” designed to disorientate our sense of looking out for others, of acting together, of social justice and internationalism.
Class, gender and race were wrenched apart. The personal became the political and the media the message. The promotion of bourgeois privilege was presented as “progressive” politics. It wasn’t. It never is. It is the promotion of privilege and power.
Among young people, internationalism has found a vast new audience. Look at the support for Jeremy Corbyn and the reception the G20 circus in Hamburg received. By understanding the truth and imperatives of internationalism, and rejecting colonialism, we understand the struggle of Palestine.
Mandela put it this way: “We know only too well that our freedom is incomplete without the freedom of the Palestinians.”
At the heart of the Middle East is the historic injustice in Palestine. Until that is resolved, and Palestinians have their freedom and homeland, there will be no peace in the region, or perhaps anywhere.
What Mandela was saying is that freedom itself is precarious while powerful governments can deny justice to others, terrorize others, imprison and kill others, in our name. Israel certainly understands the threat that one day it might have to be normal.
That is why its ambassador to Britain is Mark Regev, well known to journalists as a professional propagandist, and why the “huge bluff” of charges of anti-Semitism, as Ilan Pappe called it, was allowed to contort the Labour Party and undermine Corbyn as leader. The point is, it did not succeed.
Events are moving quickly now. The remarkable Boycott, Disinvestment and Sanctions campaign, BDS, is succeeding, day by day; cities and towns, trade unions and student bodies are endorsing it. The British government’s attempt to restrict local councils from enforcing BDS has failed in the courts.
These are not straws in the wind. When the Palestinians rise again, as they will, they may not succeed at first, but they will eventually if we understand that they are us, and we are them.
Note: This is an abridged version of John Pilger’s address to the Palestinian Expo 2017 in London
Israel is slowly cutting off Gaza’s communications with the outside world, because it wants to prevent us from revealing the massacres it is committing.
Click the share button above to email/forward this article to your friends and colleagues. Follow us on Instagram and Twitter and subscribe to our Telegram Channel. Feel free to repost and share widely Global Research articles.
***
I pack some of my clothes, identifying documents, belongings, and batteries to charge my phone and stay connected to the situation around me. My family and I are evacuating our home in the al-Shuja’iyya neighborhood east of Gaza. I definitely need a larger bag to fit my life into it.
In the afternoon of the second day of the attack, the Israeli army sent a message to my eldest brother — we all live in the same building — telling him that he must evacuate the building and head to the center of Gaza City.
I live on the ground floor. My elderly mother, who is blind, lives with me and my wife alongside our nine-month-old boy, who has already witnessed two Israeli wars in his short life.
“We need to evacuate right now while we have time,” my brother Hani tells me. “If night falls and we’re still here, we’ll be in danger.”
I try to tell him that we should stay — I think no place in Gaza is safe from Israel’s warplanes. But we’re both right.
I make dozens of calls to people to find an apartment for my family, but I don’t want to go to another residential tower — I have already reported on how many of them are the first sites to go in an Israeli airstrike.
Everyone I call tells me that if I manage to find somewhere safe, I should take them with me too. Everyone’s desperate for somewhere, anywhere safe.
I put my suitcase in the car and help my mother into the backseat. We’re going to my father-in-law’s house, which is in the western part of al-Shuja’iyya. As the bombardment of the neighborhood continues, we make our way west. Smoke rises up behind us, filling the air and plunging us into darkness.
All around us, it looks like another Nakba. People are carrying bags on their backs, fastening furniture on top of cars, and fleeing on foot in every direction. They don’t know if they will even be able to return to find their homes intact. Neither do I. Before I left, I stood in the middle of my home and said goodbye to every corner and every stone.
Slowly, the smoke begins to clear, giving way to light. We can tell we’ve moved away from the area from the smell of it.
Yet in these circumstances, I’m considered lucky. I’ve been able to find a place for my family. Thousands of people in Gaza do not have this option. They go to UNRWA schools, which are not equipped to house so many people. They don’t even have anywhere to use the bathroom or the shower.
My father-in-law, who is a journalist and a retired director in the Information Ministry, knows the circumstances of my work. He prepared an office for me to keep working. I go online and continue to follow the news. But sometimes I wish that I don’t have to.
The first thing I see is a video of a woman in al-Shifa’ hospital — the main hospital in Gaza City. She is wearing a white coat, which means she is a doctor or nurse. She is running out of the hospital, raising her two hands in the air, her fingers drawing the “victory” sign as she cries. I later learn that she was a doctor who had gone into a dying patient’s room, only to realize that he was her husband — he died while she had been treating other patients. The shock of it all pushed her to run out of the hospital, crying and screaming in front of dozens of cameras.
“My husband was killed, my husband was killed, my husband was killed,” she repeats, V sign still in the air.
The next video I watch is so horrific that I can’t look away. A man in Beit Hanoun in northern Gaza searches beneath the rubble of his home for his family. He is holding severed body parts — part of a child’s head, some fingers, and other bits of flesh mutilated beyond recognition.
“This is my family,” the man opens his hand, showing the parts he collects. “This is what remains of my children. I can’t find any more of them.” He is screaming.
We’re only at the beginning of one of the most protracted and brutal wars in Gaza’s history. I dread the upcoming days. This might be our time to leave this world, torn apart in a random Israeli airstrike.
The next day, electricity, internet, and water are all cut off. I start to feel that, step by step, we’re being cut off from the outside world, until it doesn’t exist. Israel wants to intentionally cause a blackout so that we can’t report on the massacres it’s committing in Gaza. They’re preparing for something huge, and without a way of telling the world, no one will know until it’s too late.
*
Note to readers: Please click the share button above. Follow us on Instagram and Twitter and subscribe to our Telegram Channel. Feel free to repost and share widely Global Research articles.
Featured image: PALESTINIANS INSPECT THE DAMAGE FOLLOWING AN ISRAELI AIRSTRIKE ON THE SOUSI MOSQUE IN GAZA CITY, OCTOBER 9, 2023. (PHOTO: NAAMAN OMAR/APA IMAGES)
Lo que está en riesgo es la vida humana, la vida en el planeta encontrará su camino y nos sobrevivirá aunque nos llevemos a miles de especies en el camino. Hoy debemos pensar en la supervivencia del medio ambiente, y de nosotros en tanto parte de él, y para eso debemos pensarnos desde la libertad. […]
Documents that the ruling class tried to keep confidential are confirming that ADE (Antibody-dependent enhancement), VAED (Vaccine-Associated Enhanced Disease), and AIDS (Acquired Immunodeficiency Syndrome) are common outcomes after COVID-19 injections. These diseases come on often months after taking the shots.
SCHEERPOST, By Eve Ottenberg / CounterPunch 9 Oct 23 It’s long past time for the U.S. and U.K. to free Julian Assange. His flagrantly unjust incarceration is a global scandal, and the world is quite upset about it. Indeed, on September 19 at the United Nations, heads of state denounced this phony prosecution for the fraud …
Islamistischer Terroranschlag in Xinjiang 2014 (Foto:Weibo)
Islamistische und andere Terroristen sind in der Regel eine winzige Minderheit – gleichwohl mit dem Potenzial, Mehrheiten in Angst und Schrecken zu versetzen. Über mehrere Jahre hinweg wurden die Bürger Chinas von Bombenanschlägen islamistischer Uiguren in U-Bahnen, Gebäuden und anderswo massiv bedroht. 2014 etwa kamen 31 Menschen bei einem Anschlag in Xinjiang ums Leben, und mehr als 90 Menschen wurden verletzt, als Angreifer mit mehreren Autos auf einen Markt unter freiem Himmel in China gerast waren und Sprengstoff aus den Fenstern geschleudert hatten.
Die uigurischen Islamisten, die in Syrien auch an der Seite von US-finanzierten Gruppen gegen das Assad-Regime kämpften und danach China mit Terror überziehen wollten, konnten die Medien allerdings nicht optimal für ihre Zwecke nutzen – weil die chinesische Regierung den Terroristen nicht den Gefallen tun wollte, ihre mörderischen Taten offenkundig zu machen, und sie daher, wann immer möglich, zensierte. Die Hauptstoßrichtung der Regierung bestand darin, die Terroristen und ihre Sympathisanten zu isolieren, ohne die Mehrheit der muslimischen Bürger gegen sich aufzubringen. So verzichtete man beispielsweise darauf, auf uigurischen Terror mit Staatsterror zu reagieren, etwa mit Flächenbombardierungen dicht besiedelter Gebiete oder anderen kollektiven Maßnahmen zur „Bestrafung“ vieler unschuldiger Menschen. Peking wusste, dass dies den Terroristen nur in die Hände gespielt hätte.
Uigurische Terroristen kämpfen gemeinsam mit von den USA unterstützten islamistischen Gruppen gegen die syrische Regierung. Sie schworen, nach China zurückzukehren, um das Land in ein Blutbad zu verwandeln (Foto:ScreenshotYoutube)
Jeder, der die Geschichte des uigurischen Terrorismus in China erforscht hat, weiß, dass nur die Schaffung von wirtschaftlichem Wohlstand und nicht Repression die Pläne der Terroristen letztendlich vereiteln. Also wurden Terroristen und ihre Unterstützer zwar hart angefasst, gleichzeitig wurden jedoch riesige Summen in modernste Infrastruktur investiert und die Wirtschaft zum Blühen gebracht. Die einst sehr arme chinesische Provinz Xinjiang sieht heute völlig anders aus, nachdem eine milliardenschwere Kampagne zur Modernisierung ihrer Städte, zur Errichtung neuer Krankenhäuser und Schulen, zum Bau von mehr als 20 Flughäfen, zur Schaffung zahlreicher Arbeitsplätze in modernen Fabriken sowie zur Mechanisierung ihrer Landwirtschaft und der Verbindung zur Region durchgeführt wurde, unter anderem auch mit Hochgeschwindigkeitszügen. (Bild: Ürümqi, Hauptstadt der Autonomen Region Xinjiang)
Das Terrorproblem wurde also dadurch gelöst, dass es den Terroristen schließlich nicht mehr gelang, einen anhaltenden Strom verzweifelter, mittelloser und deshalb leicht zu radikalisierer Menschen zu rekrutieren. Die gleiche Strategie, die in Xinjiang erfolgreich war, würde heute auch in Gaza wirksam sein: Die Menschen müssen eine Zukunft mit Wohlstand und Sicherheit sehen, damit die Extremisten ihre Anziehungskraft verlieren.
W momencie wybuchu epidemii Chiny wdrożyły najbardziej kompleksowe i rygorystyczne środki, jakie kiedykolwiek podjęto. Wuhan zostało zamknięte 23 stycznia, a wkrótce potem kilka innych miast w prowincji Hubei, a następnie w całej prowincji. ( 1) Cały transport publiczny został zawieszony. Lotniska, dworce kolejowe, zajezdnie autobusowe, przystanie dla łodzi i promów zostały zamknięte, wszystkie płatne autostrady zamknięte, a większość dróg zablokowana. Wszystkie Metro i autobusy przestały kursować, a wszyscy ludzie mieli pozostać w swoich domach. Początkowa blokada pod koniec stycznia obejmowała około 20 milionów ludzi, rozciągając się do około 60 milionów w ciągu miesiąca, w czasie, gdy w Chinach było tylko około 500 infekcji. Posunięcie to, bezprecedensowe w czasach nowożytnych i niewątpliwie trudne, świadczyło o powadze sytuacji i powadze, z jaką rząd traktował zagrożenie dla zdrowia publicznego. Prezydent Chin Xi wydał wówczas dość surowe ostrzeżenie, że „Rządy wszystkich szczebli są zobowiązane do zdecydowanego podjęcia wszelkich środków zapobiegawczych w celu powstrzymania szybkiego rozprzestrzeniania się wirusa i zachowania całkowitej przejrzystości w zakresie swojej sytuacji lokalnej, aby kraj mógł się zjednoczyć, aby wspólnie walczyć z pandemią i zapewnić światu prawdziwy obraz sytuacji. Jak wyjaśnił Xi, nie wolno powtarzać błędów z przeszłości”.
Wszystkie dowody sugerują, że chińskie władze działały skutecznie, gdy tylko zdały sobie sprawę z grożącego im niebezpieczeństwa.
Pamiętając o kłopotach z SARS, zrobili znacznie więcej. W większości dużych ośrodków w kraju zamknięto wszystkie obiekty sportowe, teatry, muzea, atrakcje turystyczne, wszystkie miejsca przyciągające tłumy, a także wszystkie szkoły. Wszystkie wycieczki grupowe zostały odwołane. Nie tylko miasto Wuhan, ale praktycznie cała prowincja Hubei została zamknięta, wszystkie pociągi, samoloty, autobusy, metro, promy zostały uziemione, a wszystkie główne autostrady i punkty poboru opłat zostały zamknięte. Tysiące lotów i przejazdów pociągami zostało odwołanych do odwołania. Niektóre miasta, takie jak Szanghaj i Pekin, przeprowadzały testy temperatury na wszystkich drogach prowadzących do miast. Ponadto Wuhan budował dwa przenośne szpitale o powierzchni 25 000 metrów kwadratowych każdy do obsługi zarażonych pacjentów. Ponadto Wuhan poprosił obywateli, aby nie opuszczali ani nie wjeżdżali do miasta bez ważnego powodu,
Skala wyzwania wprowadzenia takiej blokady była ogromna, porównywalna z zamknięciem wszystkich połączeń komunikacyjnych w mieście pięciokrotnie większym od Toronto czy Chicago na dwa dni przed Bożym Narodzeniem. Decyzje te były bezprecedensowe, ale świadczyły o determinacji władz w ograniczaniu rozprzestrzeniania się i niszczenia tego nowego patogenu. Odnieśli się nie tylko do powagi sytuacji, ale także do powagi troski o zdrowie publiczne, niefortunnych i trudnych decyzji, ponieważ święto zostało zniszczone dla setek milionów ludzi. Większość publicznych rozrywek została odwołana, podobnie jak wycieczki i wiele wesel. Szkody dla gospodarki w tym najbardziej świątecznym ze wszystkich okresów były ogromne. Hongkong poważnie ucierpi oprócz wszystkich innych problemów,
McLean Virginia. 1991 Widok z lotu ptaka na budynki CIA w McLean Va. Jej pracownicy pracują w ambasadach USA i wielu innych miejscach na całym świecie.Source
I już zachodnie media były w pełnym trybie walenia w Chiny ( 2 ), niektórzy twierdzili, że blokady i kwarantanny były „pogwałceniem praw człowieka” i były w każdym razie nieskuteczne, a pan Pompeo z Departamentu Stanu USA już lamentował nad „ brak przejrzystości” w chińskim rządzie oraz londyński Imperial College twierdząc, że infekcje w Chinach były dziesięciokrotnie zaniżone. 3 _ _ w Chinach. ( 4 )
W ciągu tygodnia od zamknięcia Wuhan praktycznie cały ruch kolejowy i lotniczy w Chinach został zawieszony, aby uniemożliwić wirusowi podróżowanie. Były to oczywiście najbardziej niezręczne czasy, kiedy większość ludności była na skraju podróży do domu na święto chińskiego Nowego Roku. Wszystkie miejsca spotkań masowych zostały zamknięte. Restauracje, centra handlowe, kina, muzea, rynki, ośrodki turystyczne i wiele podobnych miejsc zostało zamkniętych, aby zapobiec zgromadzeniom, a wiele fabryk zostało poważnie zagrożonych nieoczekiwanymi trudnościami w działaniu z powodu kwarantanny. Zdecydowane środki, choć skuteczne, nieuchronnie zadały ból niektórym częściom chińskiej gospodarki iz pewnością spowodowały niedogodności i pewne trudności w codziennym życiu ludzi, ale bezprecedensowe posunięcia przyniosły pozytywne rezultaty, a liczba nowych infekcji szybko spadła.
Na przykładzie Szanghaju do końca lutego miasto poddało wszystkich podróżnych z krajów poważnie dotkniętych epidemią badaniom lekarskim na lotniskach, aby zapobiec infekcjom importowanym. Wszyscy przylatujący pasażerowie, którzy mieszkali lub podróżowali w najbardziej dotkniętych krajach, zostali automatycznie poddani 14-dniowej kwarantannie w domu lub w wyznaczonych hotelach. ( 5 ) ( 6) Pasażerom tym nie pozwolono korzystać z taksówek ani transportu publicznego, ale zamiast tego byli przewożeni przez organy celne do wyznaczonych miejsc kwarantanny, gdzie pracownicy społeczni czekali na nich z zespołem lokalnych urzędników, a lekarz i policjant prowadzili ich do kwarantanna domowa. Ta liczna grupa składała się z ochotników, którzy tymczasowo mieszkali w pobliskich hotelach, unikając własnych domów ze względu na ryzyko rozprzestrzeniania się wirusa. ( 7 )
Cudzoziemcy byli brani pod uwagę z wyprzedzeniem i oferowali niezbędną pomoc ze strony społeczności, w których mieszkali, w rozwiązaniu ich trudności po wjeździe do miasta. ( 8 ) Na początku marca Chiny nałożyły poważne ograniczenia na przylatujące samoloty i skutecznie zamknęły granice. Osobom nieposiadającym miejsca zamieszkania i stałej pracy w Szanghaju nie wolno było wjeżdżać do miasta drogą, chyba że ze względów medycznych. ( 9 ) Rząd centralny czasowo zawiesił wjazd do kraju posiadaczy zagranicznych paszportów, nawet posiadających ważne wizy lub dokumenty pobytowe, co było bezprecedensowym, ale koniecznym krokiem w celu zapobieżenia importowanym infekcjom. ( 10 ) ( 11 )
Obszary mieszkalne w większości chińskich miast składają się ze społeczności, które są w dużej mierze samowystarczalne, pod pewnymi względami podobne do osiedli zamkniętych na Zachodzie, dzięki czemu izolacja i kwarantanna są z pewnością łatwiejsze i skuteczniejsze niż na rozległych przedmieściach Ameryki Północnej. Na przykład w mojej społeczności w Szanghaju droga prowadząca do społeczności była zablokowana, co oznacza, że nikt nie wychodził i nikt nie wchodził. Dostępne były specjalne zezwolenia na niektóre rodzaje podróży służbowych lub potrzeby medyczne, ale w praktyce było ich niewiele. Wszystkie firmy w społeczności zostały tymczasowo zamknięte, podobnie jak szkoły i miejsca spotkań. Wszyscy przeważnie pozostawali w swoich domach, a gdy konieczne były krótkie wycieczki, zawsze noszono maski i unikano bliskości innych osób.
Ale było znacznie więcej przywództwa i planowania, które nie były widoczne. Natychmiast po przeprowadzeniu kwarantanny lokalnej, lokalni urzędnicy zawarli umowę z głównym dostawcą żywności na kontynuację zaopatrzenia.
Z dnia na dzień została zaprojektowana internetowa aplikacja na telefon komórkowy, która służyła do składania zamówień na wszystkie produkty spożywcze, świeże warzywa i mięso. Co dwa, trzy dni ciężarówka dostawcza pokonywała bariery i wjeżdżała do społeczności, a kierowcom zabroniono kontaktu z ludźmi. Każde zamówienie zostało zapakowane i zapieczętowane oddzielnie i wysłane do biura centrum społeczności, gdzie mieszkańcy mogli je odebrać i zapłacić online po dostarczeniu. Podobny system zorganizowano dla regularnego zaopatrzenia w lekarstwa. Przesyłki kurierskie były deponowane przy szlabanie drogowym, gdzie mieszkańcy mogli pojedynczo podchodzić po swoje paczki. Nic nie zostało pominięte, a obowiązkowy udział był mniej więcej całkowity. Pozostanie w domu, chronienie się nawzajem i zapobieganie rozprzestrzenianiu się wirusa było postrzegane jako obywatelski obowiązek mieszkańców społeczności. Niezwykle pomocni okazali się miejscowi ochroniarze. Byli dobrze poinformowani o wszystkich procedurach, kompetentni do mierzenia temperatury i zdolni do podejmowania decyzji. Nie mieliśmy ani jednej infekcji.
Ponieważ większość mieszkańców pozostaje w odosobnieniu w swoich domach, zapotrzebowanie na zamówienia online i dostawy wzrosło być może dziesięciokrotnie, a supermarkety i platformy handlu elektronicznego w Szanghaju intensywnie pracują, aby zapewnić odpowiednie dostawy żywności podczas blokady. ( 12) Gwałtowny wzrost popytu stanowił wyzwanie, ponieważ wielu dostawców żywności i firm logistycznych wstrzymało już pracę podczas Święta Wiosny, ale krajowe łańcuchy dostaw w Chinach są wyjątkowe, daleko wykraczające poza istniejące w jakimkolwiek innym kraju. Każdy z dużych dostawców szybko zorganizował dystrybucję od pięciu do dziesięciu razy większych niż zwykle dziennych ilości, każdy dostarczając setki ton żywności i organizując dystrybucję wśród społeczności. Jednocześnie wiele platform handlu elektronicznego szybko zorganizowało programy z producentami w celu pozyskiwania pilnych środków medycznych, w tym masek, środków dezynfekujących i odzieży ochronnej. Większość stworzyła specjalne obszary w swoich aplikacjach na telefony komórkowe, aby umożliwić mieszkańcom łatwy zakup wszystkich niezbędnych artykułów.
Przywództwo
Jednym z powodów, dla których Chińczycy byli w stanie poradzić sobie z epidemią, podczas gdy Wielka Brytania i Stany Zjednoczone potknęły się w ciemności, jest to, że Chińczycy uważają, z dużym uzasadnieniem, że byli pod atakiem biologicznym, z przerwami od ok. 1950 r., i dlatego byli przygotowani z dobrze ułożonymi planami i kompetentnymi organizatorami do reagowania na takie wydarzenie. Gdy tylko rząd centralny dowiedział się o specyfice epidemii, zareagował masowo iw bardzo dużym stopniu ludność zrozumiała konieczność tego, o co ją proszono, i współpracowała.
Chiński prezydent Xi Jinping powiedział: «Koronawirus jest demonem i nie możemy pozwolić temu demonowi się ukryć”
Chiński prezydent Xi Jinping powiedział: „Koronawirus jest demonem i nie możemy pozwolić temu demonowi się ukryć”. (13 ) Powiedział, że Chiny „stają w obliczu poważnej sytuacji przyspieszonego rozprzestrzeniania się” wirusa, że „Chińczycy angażują się w poważną walkę z wybuchem nowego koronawirusa zapalenia płuc. Życie i zdrowie ludzi są zawsze priorytetem dla chińskiego rządu, a zapobieganie i kontrola epidemii jest obecnie najważniejszym zadaniem, dlatego osobiście kierowałem i rozmieszczałem prace”.
Pan Xi nadał tej bitwie najwyższy priorytet, osobiście przewodnicząc posiedzeniu Stałego Komitetu, na którym wysłuchał wszystkich raportów i natychmiast zdecydował o utworzeniu grupy Komitetu Centralnego KPCh, która miała nadzorować narodowe wysiłki, a także wysłać wysokiego szczebla grupy planistycznej do Hubei w celu kierowania pracami w terenie. ( 14 ) Wkrótce po wybuchu epidemii i zidentyfikowaniu patogenu w Wuhan pojawiła się Centralna Grupa Kierownicza, aby nadzorować wszystkie działania związane z COVID-19, uwolnić personel medyczny od obowiązków administracyjnych i planowania oraz zapewnić im wszelkie niezbędne artykuły. ( 15 )
Dzięki temu przywództwu liczba dostępnych łóżek szpitalnych w Wuhan wzrosła z 5 000 do około 25 000 w ciągu dziesięciu dni. To stamtąd wysłano setki zespołów medycznych i około 50 000 lekarzy z całych Chin do prowincji Hubei. To z tego przywództwa wyłoniły się blokady i kwarantanny, i to z tego przywództwa liczba ofiar śmiertelnych w Chinach została ograniczona do niewiele ponad 4000, z czego większość w Wuhan, a cała reszta narodu liczącego 1,4 miliarda ludzi została oszczędzona.
Jak to zrobiły Chiny? To nie były „Chiny”. To byli Chińczycy, ich cywilizacja i kultura. Zmobilizowane zostało całe chińskie społeczeństwo, nie tylko rząd centralny czy urzędnicy medyczni w Hubei, ale wszyscy obywatele, korporacje, przedsiębiorstwa państwowe, fundacje, natychmiast ocenili swoje możliwości pomocy, a następnie podjęli działania. (16 ) Wuhan otrzymał w odpowiednim czasie pełne wsparcie od całego narodu, nie tylko w celu stoczenia bitwy, ale także odbudowy po skutkach wojny. Nie tylko blokady i kwarantanny odcięły kanały ucieczki dla wirusa. Setki milionów Chińczyków poświęciło coś ze swojego normalnego życia, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się wirusa, działając zgodnie i współpracując w ramach zbiorowej reakcji. Ludzie Zachodu nigdy tego nie zrozumieją.
Amerykańskie media były zajęte obrzucaniem Chin „powolną reakcją” na wirusa (dogodnie ignorując trzy zmarnowane miesiące we własnym kraju), ale Amerykanie rozumieją tylko słabo (jeśli w ogóle) chińską zdolność do szybkiej egzekucji, która według rozgoryczenie wszystkich Amerykanów na całym świecie, wynika przede wszystkim z dwóch rzeczy – systemu politycznego Chin i socjalizmu osadzonego w chińskim kulturowym DNA. Podczas gdy anglojęzyczny Zachód jest w dużej mierze kulturą „każdy dla siebie”, Chińczycy są cywilizacją i jako taka działają zgodnie, w wyniku czego praktycznie każdy jest po stronie spraw ważnych dla narodu. Tak więc, przy braku sprzecznych prywatnych i samolubnych interesów, ogólnokrajowy plan może zostać opracowany, zbadany, przedyskutowany, zatwierdzony,
System polityczny Chin jest znacznie bardziej jednolity niż na Zachodzie, co powoduje, że samorządy lokalne odpowiadają przed rządem centralnym, podczas gdy w krajach zachodnich władze lokalne są w dużej mierze autonomiczne, co prawie uniemożliwia współpracę. Tak więc w nagłych przypadkach biurokratyczna blokada po prostu znika, a ogromna siła robocza kraju umożliwia szybkie wykonanie bez poświęcania jakości. A ponieważ ogólna populacja szeroko podziela cele narodu, kierunki działań, którym Zachód mógłby się sprzeciwić, są szeroko aprobowane w Chinach. Dzięki doskonałej organizacji Chin rząd centralny ma możliwość szybkiego mobilizowania wszelkich potrzebnych środków. Budowa nowego szpitala w 10 dni lub nowej szybkiej kolei w 1-2 lata to rządowa mobilizacja chińskiego społeczeństwa. Ponieważ Chiny mają tylko jedną partię polityczną i całkowity brak partyzanckich walk wewnętrznych, rząd działa jako jednostka z ludnością, a po ustaleniu jasnego i zdecydowanego kierunku działania praktycznie cała chińska cywilizacja jest nie tylko chętna do udziału, ale chętna poświęcić, aby to zrobić, coś bardzo trudnego do wyobrażenia ludziom Zachodu. Wielu pracowników, z którymi przeprowadzono wywiady w CGTN, z dumą mówiło, że podczas budowy nowych szpitali spało tylko dwie godziny w ciągu trzech dni. ( Wielu pracowników, z którymi przeprowadzono wywiady w CGTN, z dumą mówiło, że podczas budowy nowych szpitali spało tylko dwie godziny w ciągu trzech dni. ( Wielu pracowników, z którymi przeprowadzono wywiady w CGTN, z dumą mówiło, że podczas budowy nowych szpitali spało tylko dwie godziny w ciągu trzech dni. (17 )
Martin Jacques powiedział: „Zdolność Chin do radzenia sobie z sytuacjami kryzysowymi tego rodzaju jest znacznie bardziej rozwinięta i o wiele bardziej zdolna, niż mógłby to osiągnąć jakikolwiek zachodni rząd. Chiński system, chiński rząd, przewyższa inne rządy w radzeniu sobie z takimi dużymi wyzwaniami. A powody są dwa: Po pierwsze, państwo chińskie jest bardzo skuteczną instytucją, zdolną myśleć strategicznie i mobilizować społeczeństwo. Innym powodem jest to, że Chińczycy oczekują, że rząd przejmie przywództwo w tego rodzaju kwestiach i pójdą za tym przywództwem”. ( 18 )
Ponieważ liczba zakażeń przekraczała możliwości lokalnych szpitali, osiągając w szczytowym momencie 15 000 nowych pacjentów dziennie, grupa planistów skupiła się najpierw na zapewnieniu dodatkowej pojemności szpitali ( 19 ), więc zaplanowała, zaprojektowała i zbudowała dwa duże nowe szpitale. Nie były to „liche baraki z baraków”, jak opisują je zachodnie media; patrząc od wewnątrz, ich wygląd był identyczny z każdym w pełni wyposażonym nowoczesnym szpitalem. ( 20 ) ( 21) Były to modułowe jednostki betonowe zaprojektowane do szybkiego montażu, w sposób podobny do ustawiania kontenerów transportowych obok siebie, z pełnym wyposażeniem dla klimatyzacji, ogrzewania, wentylacji, podciśnienia, dużej ilości energii elektrycznej i innych. Po zmontowaniu jednostki te funkcjonują jako całość i są zwykłym szpitalem z całym wyposażeniem i udogodnieniami, które normalnie można zobaczyć w każdym szpitalu. Pierwszy został zbudowany w ciągu dziesięciu dni przez 16 000 ludzi, którzy pracowali na zmiany 24 godziny na dobę. Drugi szpital był większy i ukończony w zaledwie 6 dni. (22) Aby oczyścić i wyrównać teren oraz ułożyć podkonstrukcję, na tym samym placu budowy pracowało jednocześnie 240 sztuk sprzętu budowlanego – również 24 godziny na dobę. Chińskie media opublikowały filmy poklatkowe z procesu budowy, które oglądało się zdumiewająco. Takie szpitale powstały w kilku miastach w prowincji Hubei.
Natychmiast po ukończeniu pierwszego szpitala wysłano do niego ponad 3000 lekarzy i pielęgniarek z około 300 szpitali w całym kraju. Grupa nie tylko budowała szpitale. Łącznie utworzono 16 tymczasowych szpitali poprzez przekształcenie obiektów publicznych, kilka istniejących szpitali zostało wyremontowanych, aby obsługiwać wyłącznie pacjentów z COVID-19, a ponad 500 hoteli, ośrodków szkoleniowych i sanatoriów przekształcono w miejsca kwarantanny. ( 23 ) Jeden prowizoryczny szpital w Wuhan został przekształcony z centrum sportowego w klinikę leczenia TCM, podczas gdy wiele centrów wystawowych i sal gimnastycznych przekształcono w tymczasowe szpitale dla osób z łagodnymi objawami, ale nadal wymagających kwarantanny. (24 ) Ta Centralna Grupa Przewodnicza odegrała niezastąpioną rolę w walce antywirusowej Wuhan.
To, czego świat najwyraźniej nie zauważa, to fakt, że z łącznej liczby 4600 ofiar śmiertelnych w Chinach, 4500 z nich (98%) miało miejsce w prowincji Hubei. Gdyby przywódcy Chin nie zamknęli natychmiast miasta Wuhan, a następnie nie poddali kwarantannie całej prowincji, liczba ofiar śmiertelnych mogłaby sięgać setek tysięcy. Według artykułu opublikowanego pod koniec marca w czasopiśmie Science (1) współautor Christopher Dye powiedział: „Nasza analiza sugeruje, że bez zakazu podróżowania do Wuhan i krajowej reakcji kryzysowej byłoby ponad 700 000 potwierdzonych przypadków COVID-19 poza Wuhan do [lutego]. (25 ) Wydaje się, że chińskie środki kontroli zadziałały, skutecznie przerywając łańcuch transmisji”.
Większość krajów azjatyckich poszła za przykładem Chin z podobnymi wynikami. Stany Zjednoczone odmówiły, pozwalając wirusowi swobodnie się rozprzestrzeniać, unikając blokad i kwarantann, a w chwili pisania tego tekstu wydaje się, że grozi co najmniej 100 000 (w większości) niepotrzebnych zgonów. Amerykańskim sposobem radzenia sobie z epidemią było nic nie robienie i rzucanie kamieniami w Chiny. ( 26 ) Kanada była taka sama: Szanghaj znajduje się zaledwie dwie godziny od Wuhan i nie miał czasu na przygotowania ani planowanie, a mimo to miał tylko kilkaset infekcji i tylko 7 zgonów. Kanada, z populacją podobną do Szanghaju, 10 000 km od Wuhan i miesiącami na przygotowania, miała więcej infekcji i ofiar śmiertelnych niż wszystkie Chiny razem wzięte.
Oczywiście nie było idealnie. Zaakceptujmy, że kilku lokalnych urzędników w Wuhan niechętnie stawiło czoła możliwości wystąpienia poważnej epidemii w tak kluczowym momencie i wahało się przed nagłośnieniem faktu, że zgony już miały miejsce. Chociaż było to rzeczywiście zawstydzające dla Chin, można łatwo wykazać, że efekt netto był zerowy, ponieważ praca detektywa medycznego trwała nieprzerwanie, a gdy tylko odkryto nowy patogen, informacja ta została upubliczniona w Chinach i na świecie. Niechęć kilku lokalnych urzędników do nagłośnienia nowej choroby nie spowodowała żadnego opóźnienia ani w Chinach, ani na arenie międzynarodowej, ponieważ do tego momentu nie było żadnych informacji do przekazania poza faktem, że kilkadziesiąt osób zachorowało na nietypowy układ oddechowy infekcja.
Dla Zachodu to krótkie wahanie było bardzo pozytywne, ponieważ zapewniało nieograniczone (i najwyraźniej nieskończone) możliwości radosnego, uderzającego w Chiny, politycznego oportunizmu w najlepszym wydaniu. Z drugiej strony niezadowolenie w Chinach było realne, zarówno dla opinii publicznej, jak i rządu centralnego – który natychmiast zwolnił lub wymienił tych samych lokalnych urzędników. Jako kraj Chiny otwarcie przyznają się do swoich błędów opinii publicznej i podejmują natychmiastowe działania. Porównaj to z odkryciem w USA CIA obsługującej największą sieć więzień tortur w historii świata. Co się stało? Wiele jęków w mediach, oszukańcze przesłuchanie w Kongresie, większość informacji utajnionych i utajnionych, a cała sprawa zamieciona pod dywan, usunięta z radaru mediów i szybko zapomniana. Więzienia tortur są otwarte do dziś i tylko jedna osoba nieletnia zapłaciła banalną karę. Wszyscy zaangażowani nadal zachowali swoje pozycje i nic się nie zmieniło.
Dla obcokrajowca obserwującego od wewnątrz chiński rząd i naród chiński byli odważni, podejmując się tego ogromnego zadania. Od samego początku na pierwszym miejscu stawiają życie i zdrowie ludzi. Rząd centralny zmobilizował cały naród, zorganizował masowe mechanizmy kontroli i leczenia oraz działał z otwartością i przejrzystością, przy czym większość ludności dokonywała znacznych poświęceń bez narzekania.
Spójność i koordynacja narodowa były godne podziwu. Wszyscy z 50 000 personelu medycznego pierwszej linii i wielu innych, którzy udali się do Wuhan, byli ochotnikami, z czego 90% to członkowie Partii, którzy przysięgli „najpierw ponieść brzemię ludzi, a na końcu cieszyć się ich przyjemnościami”. Dla zachodniego ucha brzmi to podejrzanie jak czcza propaganda, ale wielu z personelu pierwszej linii zginęło w tej bitwie. Dla nich to nie była propaganda. Zhang Wenhong, prominentny członek Partii i dyrektor Oddziału Chorób Zakaźnych w szpitalu Huashan w Szanghaju, powiedział: „Kiedy wstępowaliśmy do Partii, ślubowaliśmy, że zawsze będziemy stawiać na pierwszym miejscu interesy ludzi i dążyć do przodu w obliczu trudności. To jest moment, w którym dotrzymujemy obietnicy. Wszyscy członkowie CPC muszą biec na linię frontu. Nie obchodzi mnie, co tak naprawdę myślałeś, kiedy dołączyłeś do imprezy. Teraz nadszedł czas, aby spełnić to, co obiecałeś. Nie obchodzi mnie, czy osobiście się zgodzisz, czy nie: to nie podlega negocjacjom. (1) Dla mieszkańca Zachodu może to zabrzmieć surowo autorytarnie, ale za tymi słowami kryło się wiele współczucia. Zhang powiedział później: „Zespół pierwszej pomocy naraził się na wielkie niebezpieczeństwo. Są zmęczeni i muszą odpocząć. Nie powinniśmy wykorzystywać dobrych ludzi”. W tym momencie zastąpił prawie wszystkich medyków z pierwszej linii członkami z różnych sektorów.
My, ludzie Zachodu, nie możemy zrozumieć, że społeczeństwo i kultura Chin są o wiele bardziej współczujące niż nasze. Chińczycy przywiązują znacznie większą wagę do osób starszych niż my. W Chinach (podobnie jak we Włoszech) dziadkowie i osoby starsze mieszkają z rodziną, nigdy nie są wyrzucani do domów opieki, aby żyć i umierać mniej więcej samotnie. Kiedy zdano sobie sprawę, że przede wszystkim osobom starszym grozi przedwczesna i bolesna śmierć, Chińczycy wstrzymali całą swoją gospodarkę, aby uratować tych ludzi.
Dr Bruce Aylward, szef Międzynarodowej Misji WHO, powiedział: „W obliczu nieznanej wcześniej choroby Chiny przyjęły jedno z najstarszych podejść do kontroli chorób zakaźnych i wdrożyły prawdopodobnie najbardziej ambitne i powiedziałbym, zwinne i agresywnych wysiłków w zakresie powstrzymywania chorób w historii. Chiny przyjęły staromodne środki, takie jak krajowe podejście do mycia rąk, noszenie masek, dystans społeczny, powszechny monitoring temperatury. Ale potem bardzo szybko, gdy zaczął ewoluować, reakcja zaczęła się zmieniać. . . Udoskonalili więc strategię w miarę postępów i jest to ważny aspekt, gdy patrzymy, jak możemy to wykorzystać w przyszłości. KTO był tu od początku tego kryzysu, epidemii, każdego dnia współpracując z rządem Chin… KTO był tu od początku i nigdy nie odszedł. Powiedział dalej: „Najbardziej uderzyło mnie to, że każdy Chińczyk miał silne poczucie odpowiedzialności i oddania, by przyczynić się do walki z epidemią”. Dyrektor generalny WHO Tan Desai skomentował: „Szybkość i skala działań Chin są rzadkością… To jest zaleta chińskiego systemu, a odpowiednie doświadczenie jest warte uczenia się innych krajów”.
The Global Times opublikował artykuł wstępny zatytułowany: „Cuda Chin są poza stronniczym zrozumieniem Zachodu”, z którego zacytuję tutaj:
„Retoryka oskarżająca Chiny o ukrywanie prawdy stała się już banałem. Ci tak zwani eksperci w USA zawsze zakładają, że Chiny się mylą lub są niewiarygodne, a następnie usilnie starają się udowodnić zakładany wniosek za pomocą niejednoznacznych dowodów i wypaczonej logiki. Są przyzwyczajeni do wpatrywania się w fikcyjne historie o Chinach, ale niewielu chce dowiedzieć się, co naprawdę dzieje się w tym kraju. Dla kraju, który pozwolił epidemii wymknąć się spod kontroli pomimo wyraźnych ostrzeżeń ze strony Chin, chińska walka antywirusowa jest rzeczywiście cudem. Ale dla samych Chin wynik wydaje się całkowicie normalny i zasłużony, biorąc pod uwagę silne poczucie odpowiedzialności rządu za życie ludzi, wielką zdolność mobilizacyjną systemu rządzącego i zdecydowaną gotowość narodu chińskiego do wspierania wszelkich środków powstrzymujących. Nigdzie nie mogłoby to działać tak, jak działa w Chinach, więc stosowanie modeli dowolnego kraju do Chin nie ma sensu. Chiny dokonywały cudów w ciągu ostatnich dziesięcioleci dzięki ogromnym wysiłkom zarówno rządu, jak i ludzi. Od czasu reform i otwarcia Chiny szybko stały się drugą co do wielkości gospodarką świata i wydźwignęły setki milionów ludzi ze skrajnego ubóstwa. (27 )
The Lancet opublikował artykuł stwierdzający, że „Chiny zasługują na wdzięczność, a nie krytykę za sposób, w jaki radzą sobie z pandemią COVID-19”. Redaktor Lanceta, Richard Horton, powiedział, że chińscy naukowcy dostarczają kluczowych informacji, ale nikt na Zachodzie ich nie słucha i nie udało im się przygotować. W styczniu The Lancet opublikował pięć artykułów, które „opowiadają o tym, co wydarzyło się w świecie zachodnim w ostatnich miesiącach. Pokazali, że pojawił się śmiertelny wirus, na który nie ma leczenia i który może być przenoszony między ludźmi. Wiedzieliśmy o tym wszystkim w ostatnim tygodniu stycznia, ale większość krajów zachodnich i Stany Zjednoczone zmarnowały cały luty i początek marca, zanim podjęły działania. To jest ludzka tragedia COVID-19. Dzięki pracy chińskich lekarzy i naukowców współpracujących w ramach międzynarodowych kolaboracji, wszystkie te informacje były znane w styczniu, ale z niezrozumiałych powodów świat nie zwrócił na to uwagi. W rezultacie tysiące zmarło niepotrzebnie”. (28 ) Horton powiedział dalej, że ataki [amerykańskich] polityków na Chiny były nieuzasadnione. „Chcę być w rejestrze i podziękować moim przyjaciołom i współpracownikom, którzy pracują w medycynie i naukach medycznych w Chinach za to, co zrobili. Jak już powiedziałem, myślę, że wiele im zawdzięczamy… nie zasługują na krytykę, zasługują na naszą wdzięczność”. Co więcej: 15 maja 2020 r. Lancet opublikował zjadliwą ocenę postępowania administracji Trumpa z epidemią wirusów, w której wezwał wszystkich Amerykanów do głosowania na usunięcie prezydenta Trumpa z urzędu [za jego niekompetencję]. „Amerykanie muszą umieścić w Białym Domu prezydenta w styczniu 2021 r., który zrozumie, że zdrowie publiczne nie powinno być kierowane przez partyjną politykę. ( 29 )
Głównym celem rządu chińskiego jest odmłodzenie Chin, czego po części wyraźnie dowodzą zdecydowane wysiłki na rzecz poprawy sytuacji i dobrobytu ich ludności, co znajduje odzwierciedlenie w wiarygodności i wysokim poziomie zaufania, jakim Chińczycy obdarzają swoje rząd. Te koncepcje nie istnieją na Zachodzie. W Stanach Zjednoczonych, „światowym modelu wszystkiego”, epidemia wirusów jest postrzegana przez pryzmat spekulacji wielkich korporacji, chorych ludzi, którzy nie są ludźmi potrzebującymi pomocy, a jedynie nowym lukratywnym „rynkiem” – dla tych, którzy mają pieniądze do zapłacenia. Amerykański szpital nie jest miejscem leczenia chorych, ale swoistym podwórkiem wypełnionym dojnymi krowami. Jest to jeden z podstawowych powodów leżących u podstaw chaotycznego i beznadziejnego podejścia Ameryki do walki z epidemią.
Socjalizm w najlepszym wydaniu
4 kwietnia Chiny zorganizowały trzyminutową ogólnokrajową chwilę refleksji, aby uhonorować tych, którzy zginęli w wybuchu koronawirusa, zwłaszcza personel medyczny postrzegany obecnie jako „męczennicy”, którzy polegli podczas walki z tym, co stało się globalną pandemią. ( 30 ) Uroczystości upamiętniające odbyły się we wszystkich większych miastach, ale były szczególnie wzruszające w Wuhan i odbywały się podczas tradycyjnego święta Qingming, kiedy Chińczycy odwiedzają groby swoich przodków. Chińska Rada Państwa nakazała wywieszanie flag narodowych na pół personelu w całym kraju oraz w chińskich ambasadach i konsulatach za granicą.
Pocieszające było to, że w czasie epidemii prywatne chińskie hotele w Wuhan dobrowolnie udostępniały darmowe pokoje dla personelu medycznego potrzebującego odpoczynku. Xiao Yaxing, prywatny właściciel czterogwiazdkowego hotelu w mieście, otworzył grupę dyskusyjną na WeChat, gdzie zaapelował do swoich rówieśników z ponad 40 hoteli o udostępnienie pokoi dla lekarzy i pielęgniarek, którzy pracują dzień i noc, aby ratować życie. Powiedział, że ponieważ prawie cały transport ustał w dużym mieście, personel medyczny miał trudności z dostaniem się do szpitali z domu i potrzebował miejsc odpoczynku, a jak powiedział: „Wiele hoteli w Wuhan jest zamkniętych dla podróżnych, pozostawiając wiele pustych pokoi, które możemy zaoferować za darmo.” ( 31) Yi Qingyan, kierownik regionalny biznesu hotelowego Feizhu w prowincji Hubei w środkowych Chinach, powiedziała, że kiedy usłyszała o grupie Xiao, poprosiła kierowników hoteli, których znała, o zapewnienie pokoi dla personelu medycznego. ( 32 )
W marcu Komunistyczna Partia Chin przekazała 5,3 miliarda RMB (750 milionów USD), które mają być wykorzystane na „rozszerzenie troski” o medyków pierwszej linii, czyli tych, którzy służą najbardziej dotkniętej prowincji Hubei. ( 33) Pieniądze zostały przekazane Ministerstwu Finansów, któremu powierzono dystrybucję, z zastrzeżeniem, że uprawnionymi odbiorcami będą rodziny pracowników medycznych, którzy zginęli na pierwszej linii frontu, a także niektórzy urzędnicy oddolni, funkcjonariusze bezpieczeństwa publicznego, społecznicy , wolontariusze i dziennikarze z pierwszej linii mogliby mieć dostęp do funduszy. Co więcej, prawie 80 milionów członków Komunistycznej Partii Chin w całym kraju przekazało ponad 8 miliardów RMB na działania związane z koronawirusem, a darowizny wciąż napływały w chwili pisania tego tekstu. Czy nie byłoby miło, gdyby partie Republikanów lub Demokratów i ich członkowie zrobili to dla Nowego Jorku?
Będąc społeczeństwem zorientowanym społecznie, Chiny również mają organizacje charytatywne, ale są to zupełnie inne zwierzęta niż te istniejące na Zachodzie, zwłaszcza w Ameryce Północnej. Chińskie organizacje charytatywne nie wydają 80% zebranych środków na wydatki operacyjne i dodatki dla kadry kierowniczej. W rzeczywistości zwykle w ogóle nie zbierają pieniędzy, ale zamiast tego realne towary, które są dystrybuowane wśród beneficjentów. Na przykład, gdy szpitale w Wuhan wezwały pomoc, Hubei Charity Federation otrzymała ponad milion masek i innych środków medycznych, które natychmiast rozesłano do szpitali. ( 34) W tym przypadku zebrali również 30 milionów RMB w gotówce od społeczności i obywateli innych prowincji, które to pieniądze zostały natychmiast wydane na zakup kolejnych zapasów. Ponadto w Chinach opinia publiczna może nadzorować dystrybucję i wykorzystanie przekazanych materiałów, a w przypadku COVID-19 do dyspozycji była prowincjonalna centrala medyczna w celu ujednolicenia organizacji i przydziału materiałów do szpitali i ośrodków leczniczych, a także gwarantujący szybki transport i dostawę.
Całe Chiny, na wiele sposobów, których nigdy byśmy się nie spodziewali, starały się wyrazić swoją wdzięczność pracownikom medycznym, którzy ich zdaniem uratowali ich naród przed katastrofą. Na przykład ponad 500 obszarów turystycznych w Chinach ogłosiło bezpłatny wstęp dla wszystkich pracowników medycznych do końca 2020 r., aby wyrazić szczerą wdzięczność lokalnych mieszkańców za zaangażowanie pracowników medycznych podczas wybuchu epidemii. ( 35) Biorąc pod uwagę, że epidemia wirusa poważnie zaszkodziła wewnętrznemu przemysłowi turystycznemu Chin, przynajmniej na krótką metę, Chińska Akademia Nauk Społecznych przeprowadziła ankietę, w której zapytano obywateli o ich zamiary podróżowania do końca 2020 r. Według ich raportu Wuhan był na na szczycie listy chińskich podróżników, z których wszyscy powiedzieli, że chcą przyczynić się do ożywienia gospodarczego Wuhan i Hubei po epidemii. ( 36 )
Od końca stycznia do kwietnia ulice Wuhan były opustoszałe, a cała prowincja Hubei niewiele się poprawiła, ale pod koniec maja sytuacja była zupełnie inna, a ludzie w całym kraju opróżniali półki supermarketów ze wszystkiego, co Hubei miało do zaoferowania – lokalnych przysmaków, makaron, kaczki, raki, owoce, wyroby wszelkiego rodzaju – wszystko z zamiarem podniesienia gospodarki Hubei do poprzedniego poziomu. „Kupowanie Hubei” stało się ogólnopolską kampanią z udziałem zwykłych obywateli, urzędników, celebrytów i korporacji. ( 37) Setki firm zaczęło transmitować na żywo transmisje online produktów Hubei, a setki milionów Chińczyków wydawały pieniądze „nie dla pobłażania sobie, ale po to, by wyciągnąć pomocną dłoń do rodaków w trudnej sytuacji. Rezultat: dziesiątki milionów dolarów zostały dodane do lokalnej gospodarki; uratowano dziesiątki tysięcy firm i miejsc pracy”.
W jednym przypadku popularna hostessa prowadząca transmisje na żywo sprzedała 150 000 zestawów szminek w ciągu pięciu minut. W innym przypadku dwie telewizyjne gwiazdy przyciągnęły 122 miliony widzów i sprzedały ponad 40 milionów RMB produktów Hubei w dwugodzinnym programie. W innej sesji dwóch celebrytów przyciągnęło 127 milionów widzów i sprzedało towary Hubei za 61 milionów RMB, a cały zapas popularnych przekąsek z kaczki w prowincji został opróżniony w ciągu kilku sekund. W innym przypadku transmisji na żywo 6000 ton raków o wartości 220 milionów juanów zniknęło w ciągu kilku minut, a jeden z kierowników firmy powiedział, że jego dzienna produkcja 20 000 paczek przekąsek rakowych znikała w ciągu kilku sekund każdego dnia. Powiedział: „Zamówienia po prostu eksplodowały”, dodając, że nigdy nie widział czegoś takiego. ( 38) Alibaba sprzedała do tej pory 20 milionów kilogramów produktów rolnych z Hubei i podobno kupiła raki o wartości 1 miliarda juanów i lokalne pomarańcze o wartości 50 milionów juanów do sprzedaży na swoich platformach. ( 39 ) JD.com sprzedał 1400 ton tylko w pierwszym tygodniu kwietnia i obiecał sprzedać produkty Hubei o wartości 6 miliardów juanów. Zwiększenie konsumpcji stało się głównym lekarstwem na wskrzeszenie dotkniętej wirusem gospodarki w Hubei.
Wielu chińskich obywateli stwierdziło, że nie ma żadnych umiejętności medycznych, aby pomóc Wuhan podczas epidemii, ale mogliby przynajmniej okazać swoje wsparcie, składając zamówienia. Ten sentyment odbił się szerokim echem w Chinach, że miliony obiecały „przybrać na wadze trzy jin (1,5 kg)” dla Hubei. ( 40 ) Jedna z hostess internetowych powiedziała: „Wielu opisywało naszą współpracę jako pokaz naszych zasad moralnych i poczucia obowiązku. Ale to już przesada. Robię tylko to, w czym jestem dobry, aby pomóc Wuhan, aby pomóc lokalnym firmom otworzyć rynek dzięki promocji na żywo i pomóc im szybko wznowić pracę”.
Lokalny szef partii w Hubei powiedział: „Byłem całkowicie poruszony i podniesiony na duchu aktywną reakcją konsumentów z całego kraju na składanie zamówień na produkty Hubei w celu wsparcia nas, co w pełni odzwierciedla naszą cenioną chińską tradycję: kiedy ktoś wpada w kłopoty, wszyscy inne strony przychodzą z pomocą”. Niestety, żaden inny kraj nie mógłby powielić tego modelu gospodarczego, ponieważ nie ma infrastruktury ani rynku na coś tej wielkości, a niewiele narodów ma poczucie cywilizacji i głęboką spójność społeczną i kulturową, która jest siłą napędową.
Ponadto wiele chińskich przedsiębiorstw państwowych (SOE) zmobilizowało się do walki z epidemią, od instalacji łączności alarmowej po dostarczanie funduszy na obszary najbardziej dotknięte. ( 41 ) Te ogromne chińskie korporacje są wzorowe w swoim poczuciu odpowiedzialności społecznej, niektóre budują tanie wspólnoty mieszkaniowe, które sprzedają po kosztach lub niższych, wiele buduje i wspiera lokalne szkoły i uniwersytety, a niektóre zapewniają gotówkę, aby pomóc w wyeliminowaniu ostatnich ślady biedy w kraju. W 2020 roku firmy te przekazują ponad 3 miliardy RMB (około 500 milionów dolarów) najbiedniejszym miejscom, a wiele z nich przekazało ogromne środki medyczne i fundusze na te same obszary. ( 42 )
Zaopatrzenie medyczne
Kiedy Chiny doświadczają poważnej sytuacji zagrożenia zdrowia publicznego lub podobnej sytuacji kryzysowej, istnieją ramy umożliwiające natychmiastową dostawę wszystkich potrzeb, w tym personelu, towarów i materiałów, pojazdów transportowych, które mają zostać dostarczone na miejsce. Ministerstwo Transportu zorganizowało bezwzględny priorytet transportu zaopatrzenia ratunkowego i personelu medycznego do Wuhan, podczas gdy krajowe władze medyczne koordynowały wysiłki wszystkich producentów zaopatrzenia medycznego w celu identyfikacji i zwiększenia dostaw najpilniejszych i niezbędnych artykułów. ( 43 ) Kiedy Wuhan zaapelował do rządu centralnego o pomoc i zaopatrzenie, każdego tygodnia dostarczano setki ton środków medycznych, podobnie jak dziesiątki tysięcy dodatkowego personelu medycznego podczas kryzysu. ( 44 )
Na długo przed końcem stycznia przeprowadzono szeroko zakrojone planowanie, aby znacznie zwiększyć liczbę łóżek szpitalnych dla pacjentów z łagodnymi lub ciężkimi objawami oraz dla tych, którzy wymagają kwarantanny i intensywnej opieki. Lokalne władze medyczne zarekwirowały i przekształciły 24 lokalne szpitale w jednostki COVID-19. Siedem szpitali zostało wyznaczonych wyłącznie dla pacjentów z COVID-19 z gorączką wyższą niż 37°C. Narodowa Komisja Zdrowia powiedziała: „Wuhan jest w rzeczywistości miastem z bogatymi zasobami medycznymi, posiadającym wiele szpitali publicznych, z których każdy ma ponad 3000 łóżek. Kiedy zarekwirowaliśmy te szpitale, zgodziły się bezwarunkowo”. ( 45) Również chiński rząd zarekwirował centra wystawowe i stadiony i szybko zamienił je w tymczasowe szpitale dla pacjentów z lekkimi objawami COVID-19, poddając ich kwarantannie oddzielnie od pacjentów w cięższym stanie. W tym samym czasie grupa planowania i nadzoru przygotowała i wydała przewodnik medyczny, aby pomóc lekarzom w szybkim zdiagnozowaniu warunków i zaprojektowaniu leczenia, zaprojektowanego specjalnie w celu lokalnego powstrzymania wirusa i zapobiegania rozprzestrzenianiu się do innych części Chin lub za granicą. ( 46 )
W tym samym czasie Ministerstwo Handlu było zajęte koordynacją produkcji i dostaw wszystkich innych artykułów codziennego użytku dla mieszkańców Wuhan i Hubei. Wiele artykułów żywnościowych, takich jak jaja, ryby, wołowina i wieprzowina, zostało zwolnionych z rezerw krajowych i poczyniono ustalenia dotyczące zwiększonej produkcji i dystrybucji świeżych warzyw specjalnie dla Wuhan, a także nadzoru, aby ceny pozostały stabilne lub spadały, a nie rosły. ( 47 ) Spekulacje praktycznie nie występowały w Chinach, z godnym uwagi wyjątkiem kilku firm zagranicznych. MOC zapewnił również najwyższy priorytet wszystkim pojazdom przewożącym zaopatrzenie do Wuhan, a wszystkie firmy zaopatrzeniowe, w tym nawet restauracje, były zachęcane do dostarczania dostaw do domu, aby pomóc w utrzymaniu kwarantanny przy minimalnych niedogodnościach.
Druga połowa stycznia była najtrudniejszym okresem dla szpitali i personelu medycznego w Wuhan, przyjmując dziennie około 15 000 nowych pacjentów z gorączką, przy wszystkich zasobach wykorzystanych do granic możliwości i przepracowanym personelu medycznym walczącym o ratowanie życia pacjentów, gdy śmiertelność była początkowo około 10%, naprawdę ciemny moment. „Dopiero gdy cały kraj zmobilizował wszystkie możliwe zasoby medyczne, aby pomóc Wuhan, ponura sytuacja została odwrócona, a śmiertelność zaczęła spadać”. ( 48) Ale w przeciwieństwie do większości innych krajów, Chiny „mają wyjątkową przewagę instytucjonalną, jeśli chodzi o mobilizację społeczną”. Jedna z tych zalet umożliwiła krajowym organom ds. zdrowia zorganizowanie, zebranie i wysłanie łącznie prawie 50 000 personelu medycznego z całego kraju do Wuhan, podczas gdy inni urzędnicy medyczni nadzorowali zadania organizacyjne polegające na przekształceniu szpitali publicznych w wyznaczone jednostki COVID-19 w celu znacznego rozszerzenia dostępność niezbędnych łóżek szpitalnych. ( 49 )
Chiński system opieki zdrowotnej pozostaje pod presją, ponieważ w kraju szerzą się infekcje Covid-19. Fot: China Daily/Reuters
Nacisk na pilne leczenie był taki, że dopiero 15 lutego przeprowadzono pierwszą na świecie sekcję zwłok pacjenta z COVID-19, sześć tygodni po pierwszym zidentyfikowaniu patogenu. Wtedy lekarze odkryli, że wirus zaatakował nie tylko płuca, ale także inne narządy, takie jak serce i nerki oraz układ krążenia, zmieniając metody leczenia, ale także wywierając jeszcze większą presję na przepracowany personel medyczny. Jednak to właśnie wtedy chińscy lekarze rozpoczęli stosowanie osocza krwi od wyleczonych pacjentów, a także niemal powszechne zastosowanie Tradycyjnej Medycyny Chińskiej. To właśnie te odkrycia i terapie niemal natychmiast zmniejszyły o połowę śmiertelność, zwłaszcza w przypadku cięższych infekcji, i przyspieszyły czas powrotu do zdrowia.
Do końca marca kryzys w Wuhan ustępował, podczas gdy popyt na środki medyczne rósł wykładniczo na całym świecie, a większość odpowiednich fabryk w Chinach działała 24 godziny na dobę, jednocześnie starając się utrzymać jakość i pozyskiwać surowce na arenie międzynarodowej. Za kulisami istniało wiele organizacji mających na celu koordynację produkcji, a także rozszerzenie krajowych i międzynarodowych kanałów transportowych, które bardzo ucierpiały z powodu upadku branży transportu lotniczego i wynikającego z tego braku przestrzeni ładunkowej. Przeszkody logistyczne były ogromne we wszystkich kategoriach, a duża część chińskiego społeczeństwa handlowego rzuciła się do walki, szczerym wysiłkiem, aby pomóc temu, co stało się obecnie ogólnoświatową pandemią. Chińscy producenci samochodów, bezczynni z powodu pandemii, przezbrojili się w ciągu tygodnia i rozpoczęli produkcję masek, kombinezony ochronne i inne materiały w miliardach. Popyt międzynarodowy był tak duży, że ponad 12 000 firm w Chinach rozpoczęło produkcję masek i respiratorów, co daje w sumie ponad 50 000 takich firm, z których około jedna trzecia to certyfikowani eksporterzy. (50 )
Dzięki swoim mediom, które były zbyt zajęte atakowaniem Chin, aby zrozumieć rozwijające się wydarzenia, ludzie Zachodu nie mieli pojęcia ani o przytłaczającym zapotrzebowaniu na środki medyczne, ani o pilności tych żądań. Tylko jedna firma, Beijing Aeonmed, która produkuje respiratory, działała 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, ale została przytłoczona dziesiątkami tysięcy jednoczesnych zamówień zagranicznych z prawie 50 krajów. ( 51 ) I nie byli oni sami, co tłumaczy dużą liczbę innych producentów dokonujących wymiany narzędzi, próbując pomóc innym narodom przeżywającym doświadczenia Wuhan, w wielu przypadkach, takim jak Stany Zjednoczone, przy niewielkim wsparciu rządu centralnego lub bez niego.
Sytuacja była tak tragiczna, że w wielu krajach, zwłaszcza we Włoszech, i wielu miastach, zwłaszcza w Nowym Jorku, tak brakowało zapasów, że otwarcie twierdzili, że ich personel medyczny jest codziennie zmuszany do decydowania, kto przeżyje, a kto umrze. To właśnie w tym kontekście chińskie firmy, całkowicie z własnej inicjatywy, poniosły koszty wymiany narzędzi, zorganizowania specjalnie wyczarterowanych samolotów i pociągów w celu sprowadzenia personelu z powrotem, pozyskiwania surowców, a następnie bezpośredniego skoku w nowy przemysł, aby pomóc w walce z ogólnoświatową pandemią, której zasięg i śmiertelność były nadal w dużej mierze nieznane. I to właśnie w tym kontekście amerykańskie media przez cały czas oczerniały „Chiny” za „powolne i niewystarczające” wysiłki, za zwykły „brak przejrzystości” i wyolbrzymiały nieliczne skargi o niezadowalającej jakości.
Podczas gdy Chiny wciąż nie wychodziły z lasu, chiński rząd robił wszystko, co w jego mocy, aby przekazywać dostawy potrzebującym krajom na całym świecie, ale lokalny popyt był nadal wysoki, a popyt na eksport komercyjny rósł wykładniczo, znacznie bardziej niż łączna potencjalna podaż Chin. Na przykład tylko w jeden weekend Francja zamówiła miliard masek, co wymagało 56 lotów towarowych, aby je przewieźć, nie mówiąc już o logistyce produkcji. Częściowo problem polegał na tym, że większość ładunków lotniczych jest przewożona w regularnych lotach samolotami pasażerskimi, ale wraz z upadkiem przemysłu lotniczego nie było samolotów pasażerskich. Aby zaspokoić pilną potrzebę międzynarodową, linie China Eastern Airlines z dnia na dzień zdjęły wszystkie siedzenia ze swoich samolotów pasażerskich i załadowały je maskami N95 dla Francji – podobnie jak w przypadku innych krajów.
O ile mi wiadomo, tego rodzaju dostosowanie się do okoliczności nie występuje w żadnym innym kraju na świecie. Chińczycy w obliczu pozornie niemożliwych do spełnienia żądań po prostu stają na wysokości zadania, znajdują rozwiązanie i natychmiast je realizują. „Podobnie jak reakcja na samą epidemię, Chiny naprawdę podejmują ogólnokrajowy wysiłek, aby zapewnić zaopatrzenie medyczne w celu wsparcia w globalnej walce z pandemią koronawirusa”. SF Express, jedna z wiodących chińskich firm ekspresowych, otworzyła nowe trasy, w tym do Nowego Jorku, i dostarczyła prawie 1000 ton środków medycznych do ponad 50 krajów, podobnie jak wiele innych chińskich linii lotniczych i firm ekspresowych. ( 52 )
W przywództwie, planowaniu i organizowaniu było jeszcze coś więcej, co nie było oczywiste dla nikogo na Zachodzie. Chiński rząd, radząc sobie ze wszystkimi innymi krajowymi i międzynarodowymi naciskami związanymi z pandemią, pamiętał również o swoich studentach studiujących za granicą i rozdał chińskim studentom studiującym za granicą ponad 11 milionów masek na twarz i 500 000 zestawów zdrowotnych ze środkami do dezynfekcji i podręcznikami ochrony zdrowia. ( 53 ) Przesyłki te omijały samorządy lokalne i były dostarczane do chińskich ambasad i konsulatów w celu dystrybucji bezpośrednio do studentów.
Rząd centralny Chin zorganizował nie tylko zaopatrzenie medyczne, ale także transfery personelu medycznego, aby pomóc krajowi poradzić sobie z epidemią. Jednym z pierwszych działań rządu było wybranie około 500 najlepszych ekspertów z wojskowych uniwersytetów medycznych, tych z wcześniejszym doświadczeniem z SARS i MERS oraz z Ebolą, i wysłanie ich do Wuhan, aby pomogli poprowadzić bitwę. Było wiele innych takich zespołów, składających się z ekspertów w dziedzinie zdrowia układu oddechowego, chorób zakaźnych, kontroli zakażeń szpitalnych oraz tworzenia i zarządzania oddziałami intensywnej terapii, które zostały wysłane do szpitali w Wuhan z dużą liczbą pacjentów z wirusowym zapaleniem płuc. Zhou Xianzhi, rektor Uniwersytetu Medycznego Sił Powietrznych, powiedział: „Wysłaliśmy naszych najlepszych pracowników do różnych oddziałów klinicznych. Mają bogate doświadczenie w walce z chorobami zakaźnymi. Niektórzy z nich brali udział w dużych misjach, takich jak walka z SARS i Ebola w Afryce, a także w ratownictwie po trzęsieniach ziemi”. Byli to ochotnicy, którzy odwołali swój plan spędzenia chińskiego Nowego Roku Księżycowego z rodzinami, a większość z nich powiedziała, że czują się „niezwykle zaszczyceni”, mogąc dołączyć do tej narodowej misji. (54 ) Ponadto, natychmiast po odkryciu skuteczności zdolności TCM do łagodzenia poważnych infekcji, zespół 122 specjalistów TCM został wysłany do Wuhan z Szanghaju z planami leczenia już przygotowanymi do łącznego stosowania leków zachodnich i chińskich. ( 55 )
Obawy dotyczące jakości
„Gdy Chiny podjęły ogólnokrajowy wysiłek w celu wyprodukowania rozpaczliwie potrzebnych środków medycznych, pojawiły się obawy co do jakości niektórych chińskich urządzeń, a niektóre zagraniczne media i politycy próbowali nawet nagłośnić ostatnie incydenty, aby oczernić chiński sektor produkcyjny i jego chęć pomocy innym krajom”. ( 56 ) Financial Times przytoczył przykłady Holandii, Hiszpanii i Turcji „odrzucających” wyprodukowane w Chinach maski na twarz i zestawy testowe, inne posuwały się nawet do twierdzenia, że chińskie maski mogą wywoływać u ludzi choroby, a nawet ich zabić.
Było kilka przypadków sprzedaży nieodpowiednich produktów, ale po zbadaniu ewentualnych szczegółów wydaje się, że doniesienia medialne były świadomie nadmuchane i znacznie przesadzone, w każdym przypadku obwiniając „Chiny” za produkty jednego producenta i działania kilku niekompetentnych lub pozbawionych skrupułów agentów, z których większość nie była Chińczykami. Ogólne środowisko jakości było w rzeczywistości zbyt skomplikowane, aby umożliwić zrozumienie w zakresie krótkich bajtów dźwiękowych mediów. Chociaż istniało ryzyko problemów z jakością w produkcji, za większość problemów odpowiadało korzystanie z niewłaściwych kanałów zaopatrzenia oraz zmieniające się zagraniczne przepisy i normy. Kolejną kwestią było to, że w dwóch lub trzech znaczących przypadkach nabywcy nie mieli doświadczenia w przeprowadzaniu delikatnych badań medycznych, a nawet w ich przechowywaniu i obchodzeniu się z nimi.
Chiński Global Times wykonał godną pochwały robotę, badając cały proces zaopatrzenia medycznego, przeprowadzając wywiady z producentami i dystrybutorami, znawcami branży i użytkownikami końcowymi, i doszedł do wniosku, że zdecydowana większość chińskiego sprzętu medycznego spełnia standardy, a większość hałasu jest wynikiem przede wszystkim z powodu silnego upolitycznienia przez Stany Zjednoczone roli Chin w procesie zaopatrzenia, a po drugie z celowej dezinformacji ze strony amerykańskich mediów.
W jednym nagłośnionym przypadku władze holenderskie nakazały wycofanie 600 000 masek na twarz ( 57) za brak możliwości odfiltrowania pełnych 95% cząstek unoszących się w powietrzu. Dyrektor chińskiego producenta stwierdził, że na świecie brakuje odpowiedniej tkaniny meltblown, że coraz trudniej jest przekroczyć 70% (zamiast 95%), ponieważ prawie cała ta tkanina jest importowana ze Szwajcarii i Turcji. Wina, taka jaka była, nie wynikała z niskiej jakości produkcji w Chinach, ale z obniżonej zdolności produkcyjnej firm w Szwajcarii i Turcji, które dostarczały surowce. Niemniej jednak „Chiny” wzięły pełną winę na brodę. Kwestia jakości masek stała się jeszcze bardziej niedorzeczna, ponieważ Holandia i Belgia wyjaśniły już, że te maski wyprodukowane w Chinach uzyskane przez lokalnych agentów były „produktami komercyjnymi wykonanymi do użytku niemedycznego”, innymi słowy maski do piaskowania lub malowania natryskowego i tym podobne . (58 )
To powiedziawszy, prawdą jest, że chińskie władze odkryły niektóre firmy zajmujące się nielegalną produkcją i sprzedażą masek i innych produktów medycznych i chociaż zareagowały natychmiastową i agresywną reakcją, część tych produktów rzeczywiście trafiła na rynki zagraniczne. Rząd przeprowadził kilkanaście przeglądów w całym kraju i szeroko nagłośnił konfiskaty produktów i grzywny nałożone w celu powstrzymania takich praktyk.
Ale problemy były znacznie szersze niż to. Rząd Chin ustanowił listy firm uprawnionych do produkcji różnych materiałów medycznych do stosowania przeciwko koronawirusowi i zdecydowanie zaleca dokonywanie zakupów tylko od tych firm i wyłącznie za pośrednictwem oficjalnie zalecanych kanałów. Jednak ze względu na pilną potrzebę i okazjonalną panikę wielu agentów, kupujących i zagranicznych użytkowników końcowych zignorowało chiński rząd z przewidywalnymi wynikami w zakresie standardów jakości. Poza tym UE generalnie była tak chętna do dostaw, że zniosła wymogi formalne i zezwoliła na import produktów przed uzyskaniem zgody organów regulacyjnych. Jak zauważył Global Times w swoim raporcie, holenderscy urzędnicy w powyższym przykładzie „odmówili ujawnienia źródła lub kanału” masek, które później uznali za nieodpowiednie, wiele takich zakupów zostało dokonanych kanałami nieautoryzowanymi i niezweryfikowanymi przez chiński rząd. Ale „Chiny” nadal wzięły na siebie winę.
The Global Times doniósł: „Chociaż lokalne władze medyczne i chińskie ambasady wyjaśniły nieporozumienie i niewłaściwe użycie zestawów testowych, relacje medialne dotyczące ratujących życie chińskich produktów przymykały oko na te wyjaśnienia, ujawniając nieprzyjazne motywy niektórych krajów. Myślę, że problem jakości zgłaszany przez niektóre media został upolityczniony. Nie mogą udowodnić, że zgłoszone zestawy testowe mają problemy z jakością, ponieważ użycie i transport [zestawów] może wpłynąć na ich stabilność i czułość” – powiedział Global Times pracownik dostawcy zestawów testowych Beijing Beier Bioengineering. Pracownicy medyczni niezaznajomieni z produktami mogą mieć pewne trudności, które mogą wpłynąć na dokładność ich wyników. Pracownik Beier dodał, że chiński personel medyczny również miał problemy z używaniem zestawów testowych we wczesnych stadiach wybuchu epidemii, a wszelkie niejasności zostały rozwiązane po szkoleniu technicznym”. (59 )
Zdarzały się również przypadki zestawów testowych, w których twierdzono, że są niewrażliwe lub niedokładne. Hiszpania wycofała około 8 000 takich testów, a zachodnie media narobiły wiele szumu o twierdzeniach Republiki Czeskiej o niedokładnych lub nieczułych testach. Jednak w przypadku Czech ich urzędnicy po prostu nie rozumieli właściwych metod aplikacji. Producent w końcu przygotował filmy instruktażowe ilustrujące i wyjaśniające dokładne metody przeprowadzania testów, po których wyniki były całkowicie akceptowalne. Zdarzyło się to więcej niż raz, a nawet zestawy testowe wyprodukowane przez firmy, które nie znajdują się jeszcze na zatwierdzonej liście, miały ten sam pomyślny wynik, gdy zastosowano odpowiednie metody.
Główną częścią ogólnego problemu z jakością było to, że zagraniczne firmy i rządy były zbyt chętne do zaspokojenia swojego dużego i rosnącego zapotrzebowania na dostawy i zamiast czekać w kolejce w uznanej fabryce, zatrudniały własnych prywatnych agentów, próbując skrócić obejść ten proces, agenci, którzy w celu zaspokojenia zaniepokojonych klientów często zwracali się do niezatwierdzonych producentów w nadziei, że ich działania nie zostaną później odkryte. W rezultacie „Chiny” również wzięły na siebie tę winę, z wielką pomocą upolitycznionych zachodnich mediów.
Jako jeden z ilustrujących przykładów przedstawiania w mediach problemów z zaopatrzeniem medycznym, artykuł w brytyjskim Telegraph powiedział: „Rząd domaga się zwrotu pieniędzy za miliony testów na przeciwciała koronawirusa” ( 60) .) stwierdzając, że są „zbyt niewiarygodne, aby mogły być używane przez opinię publiczną”. Według The Telegraph rząd Wielkiej Brytanii zamówił 3,5 miliona takich testów „głównie od chińskich producentów”, a następnie zauważył, że dodatkowe 17,5 miliona zostało zakupionych od firm w USA i Wielkiej Brytanii, ale żaden z nich nie został uznany za wystarczająco wiarygodny. Ale do tego czasu 10% zakupów w Chinach odbiło się szerokim echem w mediach. Ale kiedy dym medialny opadł, a „Chiny” zostały ponownie dostatecznie oczernione i oczernione, urzędnicy brytyjskiego rządu ds. innymi słowy te ciężej zakażone i nieprzeznaczone dla pacjentów cierpiących jedynie na łagodne objawy drobnych infekcji. Problem z testami w Wielkiej Brytanii nie był problemem jakościowym z „Chiny”, ale brytyjskimi lekarzami, którzy mieli nadzieję na testy o szerszym zakresie wykrywania. To było trochę jak zakup „pojazdu”, a potem rozczarowanie, że nie może funkcjonować zarówno jako samochód sportowy, jak i wywrotka, co nie jest winą producenta. I wreszcie, w przedostatnim akapicie artykułu, Telegraph przypomniał sobie, aby poinformować, że rząd Wielkiej Brytanii w rzeczywistości nie żądał refundacji, ale negocjował z producentami zwiększenie czułości testów. W końcu wiele hałasu o nic. w przedostatnim akapicie artykułu Telegraph przypomniał sobie, że rząd Wielkiej Brytanii w rzeczywistości nie żądał zwrotu pieniędzy, ale negocjował z producentami zwiększenie czułości testów. W końcu wiele hałasu o nic. w przedostatnim akapicie artykułu Telegraph przypomniał sobie, że rząd Wielkiej Brytanii w rzeczywistości nie żądał zwrotu pieniędzy, ale negocjował z producentami zwiększenie czułości testów. W końcu wiele hałasu o nic.
Fox News dołączył do parady, krzycząc: „CHINY WYPŁACAJĄ ZA KORONAWIRUSA, SPRZEDAJĄ HISZPANII DOSTAWY O WARTOŚCI 467 MILIONÓW DOLARÓW, NIEKTÓRE Z NICH NIESTANDARDOWE”. Hiszpania zakupiła 950 respiratorów, 5,5 miliona zestawów testowych, 11 milionów rękawiczek i 500 milionów masek. Częścią „niespełniającą norm” było 9 000 zestawów do szybkiego testu (z 5,5 miliona), którym brakowało czułości, jakiej oczekiwała Hiszpania. ( 61 )
Doradca handlowy Białego Domu, Peter Navarro, oskarżył Chiny o wysyłanie „niskiej jakości, a nawet podrabianych” zestawów testowych na przeciwciała do Stanów Zjednoczonych oraz o „spekulacje” związane z wybuchem epidemii. ( 62 ) Chińskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych odpowiedziało, że uwagi Navarro były „bezpodstawne i skrajnie nieodpowiedzialne”, stwierdzając, że Chiny wyeksportowały dziesiątki milionów testów na COVID-19, które zyskały szerokie uznanie społeczności międzynarodowej, a kraj ten nie otrzymał żadnych informacje zwrotne od nabywców i użytkowników z USA dotyczące problemów z jakością. ( 63 ) ( 64 )
Wadliwe zestawy testowe na koronawirusa trafiły do publicznych laboratoriów w lutym. Wewnętrzny przegląd Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom uzyskany przez NPR mówi, że zastosowano niewłaściwe protokoły kontroli jakości.Centers for Disease Control and Prevention via AP
Do końca kwietnia 2020 r. chińskie firmy wyeksportowały dziesiątki milionów zestawów testowych, miliardy masek i tysiące ton innych materiałów do prawie 200 krajów, z których wszystkie spotkały się z dużym uznaniem społeczności międzynarodowej. Barbara Woodward, brytyjska ambasador w Chinach, wyraziła głębokie uznanie i zadowolenie z produktów i szybkości reakcji, a wiele innych krajów wyrażało ogromną wdzięczność zarówno za przesyłki handlowe, jak i darowizny z Chin. ( 65) Chińskie firmy wysyłały do Stanów Zjednoczonych ogromne ilości różnego rodzaju materiałów medycznych, nie słysząc ani jednego słowa skargi ze strony amerykańskich nabywców lub użytkowników dotyczącej jakości zestawów testowych i innych produktów. Ale też ani jednego słowa pochwały czy uznania ze strony Amerykanów. Zamiast tego amerykańskie szpitale milczały, podczas gdy rząd USA i media były pełne oszczerstw przez wiele miesięcy.
W całym zamieszaniu amerykańskie media nie zauważyły, że same Stany Zjednoczone przewodziły światowej rywalizacji o wadliwe produkty medyczne. Od połowy lutego 2020 r. AFP donosiło, że nawet małe kraje, takie jak Korea Południowa, przeprowadziły setki tysięcy testów, podczas gdy Stany Zjednoczone miały mniej niż około 8 000, ponieważ wszystkie testy opracowane przez CDC i firmy amerykańskie były wadliwe i bezużyteczne. ( 66 ) ( 67 ) ( 68 ) Zestawy dawałyby przeciwne wyniki u tego samego pacjenta w tym samym czasie lub wyraźnie pomijałyby poważne infekcje, deklarując infekcje u czystych pacjentów. CDC ostatecznie musiało poinstruować wszystkie szpitale i kliniki, aby odrzuciły testy jako bezużyteczne. ( 69) Ponownie, od początku do połowy kwietnia, amerykańskie media donosiły, że CDC nadal nie jest w stanie wyprodukować użytecznych testów, tym razem ponieważ same zestawy testowe były skażone koronawirusem, na który miały być testowane. Zostało to przypisane „rażącemu załamaniu naukowemu” w centralnym laboratorium CDC. ( 70 ) ( 71 )
Co gorsza, CDC rozesłało te wadliwe testy nie tylko po całym kraju, ale sprzedało je do 34 krajów na całym świecie i nigdzie nie pojawiły się żadne dowody sugerujące, że CDC poinformowało inne narody o bezużyteczności ich testów. O ile mi wiadomo, Wielka Brytania była jedynym krajem, który to odkrył – na własny koszt. ( 72 ) Stwierdzenie, że wyeksportowane testy CDC były bezużyteczne, byłoby niedopowiedzeniem. Prezydent Tanzanii John Magufuli skarżył się, że różne owoce, koza i przepiórka dały wynik pozytywny na obecność koronawirusa przy użyciu amerykańskich testów. ( 73 )
Wydaje się, że amerykańskie „krajowe zapasy” nie były ulepszeniem w stosunku do CDC. ( 74 ) Na początku kwietnia media donosiły, że wiele stanów otrzymało przegniłe maski medyczne z datą ważności w 2010 r., a 150 respiratorów (po 30 000 USD za sztukę) wysłanych do Los Angeles było zepsutych, wadliwych i brakujących części ( 75 ) ( 76 ) ( 77 ) Ale nie ma problemu. ABC News i inne amerykańskie media, w tym amerykańskie kanały wojskowe, opublikowały dziesiątki artykułów zatytułowanych „Masz czystą koszulkę? To wszystko, czego potrzebujesz, aby zrobić tę maskę.” ( 78 )
A pod koniec kwietnia UK Telegraph donosił, że personel brytyjskiej NHS „otrzymał wadliwe testy na koronawirusa”, ale uprzejmie nie wspominając, że dostarczyło je amerykańskie CDC. ( 79 ) I nawet krytyka została wyciszona: testy zostały opisane jako „mniej wiarygodne niż początkowo sądzono z powodu„ pogorszenia ”wydajności” i że dały „niezgodne wyniki” oraz „okazały się wadliwe i nie powinny już polegać”. ( 80 ) Minister zdrowia Helen Whately przyznała, że „niektóre z wczesnych testów zostały ocenione i stwierdzono, że nie były one wystarczająco skuteczne”, mówiąc, że wszyscy pacjenci zostaną wezwani na drugie badanie i że jest to „normalny proces”. podczas testów na nową chorobę. ( 81) Bez oszczerstw, bez jadu, bez potępienia. Zamiast tego Brytyjczycy i ich media szybko zauważyli, że wszystkie testy mają margines dokładności błędu, który zależy między innymi od umiejętności, z jakimi są przeprowadzane. Gdyby tylko byli tak uprzejmi i wyrozumiali dla Chin.
Shanghai Dasheng jest jednym z największych na świecie producentów (i światowym złotym standardem) masek na twarz N95 i jednym z nielicznych certyfikowanych do produkcji masek N95 zatwierdzonych przez amerykański NIOSH. Firma zajmuje się bezpośrednio wyłącznie odbiorcami medycznymi i na swojej stronie internetowej podaje: „Nie mamy żadnych dystrybutorów, dealerów ani fabryk branżowych. Uważaj na podróbki”. Ale niektóre maski (które były wyraźnie fałszywe, ponieważ były modelami, których firma nie eksportowała) noszące nazwę tej firmy pojawiły się w USA, najwyraźniej zakupione przez nieznane strony trzecie. ( 82) To było interesujące. Kiedy ktoś nielegalnie kopiuje amerykański produkt, winowajcy (zwykle rzekomo Chińczycy) są ostro potępiani za naruszenie czystości niewinnej amerykańskiej firmy i co najmniej sześciu z Dziesięciu Przykazań. Ale to są Chiny i najwyraźniej tutaj jest inaczej. W powyższym doniesieniu prasa amerykańska napisała: „AP nie może niezależnie zweryfikować, czy [Dasheng] robi własne podróbki”. Uroczy.
Spójrzmy na śmiertelność
Zespoły medyczne z całych Chin zaczęły opuszczać Wuhan po tym, jak spadła tam liczba infekcji.Credit: STR/AFP/Getty
Pod koniec epidemii Chiny zgłosiły 4645 zgonów z powodu koronawirusa, podczas gdy w USA łącznie 90 000 ofiar śmiertelnych wciąż szybko rosło. Wskaźniki zgonów na 100 000 mieszkańców wyniosły 26,0 w USA i 0,33 w Chinach. Możemy zasadnie zapytać, dlaczego liczby w Chinach wydają się o wiele niższe niż w Stanach Zjednoczonych i większości Europy, ale nie musimy podążać za podejściem prezydenta USA Trumpa, aby wielokrotnie pytać w krajowej telewizji: „Czy ktoś naprawdę wierzy w te liczby?” , ( 83 ), insynuując, że Chiny celowo zaniżały liczbę ofiar śmiertelnych.
Istnieje wiele przyczyn stosunkowo niskich wskaźników infekcji i zgonów w Chinach. Po pierwsze, jeśli dwa kraje mają taką samą liczbę ofiar śmiertelnych, liczba zgonów na 100 000 osób w kraju o większej populacji będzie niższa; Populacja Chin jest prawie czterokrotnie większa niż w USA. Po drugie, ze względu na natychmiastowe zamknięcie Wuhan i Hubei, prawie wszystkie ofiary śmiertelne w Chinach były ograniczone do tego jednego obszaru: z 4645 zgonów w Chinach 4512 (97%) miało miejsce w Hubei, a cała pozostała część kraju miała niewiele ponad 100 zgonów . Wynik statystyczny był taki, że wskaźnik Wuhan wyniósł 35,2, Hubei 7,6, a Chiny 0,33, co jest porównywalne z 26 w USA. Co więcej, wszystkie prowincje i duże miasta wprowadziły własną wersję blokady i kwarantanny, dosłownie uniemożliwiając wirusowi przedostanie się, nawet jeśli powinien uciec z Hubei. Środki podjęte przez Chiny przerwały łańcuch transmisji i powstrzymały zarazę w prowincji Hubei. Surowe środki w Wuhan dały reszcie Chin czas na przygotowanie i wdrożenie własnych ograniczeń, a Chiny kupiły reszcie świata co najmniej dwa, a prawdopodobnie trzy miesiące na przygotowanie się na epidemię. Patrząc na poniższe statystyki, można zobaczyć, które kraje poszły za przykładem Chin, a które nie.
Wciąż na powyższej skali dla Stanów Zjednoczonych, Nowy Jork miał 140,0, New Jersey 107,0, Connecticut 85, a Massachusetts 75, podczas gdy niektóre stany były bliskie zeru. ( 84 ) Porównywalnie w Chinach, ze względu na agresywne kwarantanny, Szanghaj miał 0,02, a Pekin był podobny. Zwracając się do Europy (w tej samej skali śmiertelności na 100 000), Belgia została bardzo mocno uderzona z 76, z Hiszpanią, Włochami, Wielką Brytanią, Francją, Szwecją i Holandią, które spadły z około 60,0 do około 35,0. ( 85 )
Prezentacja telewizyjna przygotowana przez pana Trumpa i dr Brixa wybrała dane, które umieściły Stany Zjednoczone daleko na liście ofiar śmiertelnych i wyświetliła starannie wybraną listę krajów, które wydają się umieszczać Chiny na Marsie. Kłamstwo polegające na pominięciu jest nadal kłamstwem, ale ta rozbieżność wymaga zrozumienia kontekstu, więc spójrzmy na Azję.
Po pierwsze, oto oryginalna lista przedstawiona przez Trumpa i Brixa, zaktualizowana do dnia napisania:
COVID-USA Śmiertelność na 100 000 mieszkańców
Belgia – 76,2
Hiszpania – 59,7
Wielka Brytania – 51,2
Włochy – 49,9
Francja – 42,3
Szwecja – 37,7
Holandia – 32,7
Stany Zjednoczone – 27,8
Szwajcaria – 21,9
Kanada – 16.1
Chiny – 0,33
A teraz spójrzmy na Azję:
Filipiny – 0,83
Japonia – 0,61
Korea Południowa – 0,52
Indonezja – 0,44
Australia – 0,40
Malezja – 0,40
Singapur – 0,38
Chiny – 0,33
Hongkong – 0,06
Tajwan – 0,03
Makau – 0,00
Indie – 0,23
Bangladesz – 0,21
Tajlandia – 0,08
Birma – 0,01
Wietnam – 0,00
Powinno z tego jasno wynikać, że w chińskich liczbach nie ma nic niezwykłego, a zatem wydaje się, że gdyby Chiny kłamały, jak sugerował pan Trump, oznaczałoby to, że kłamała cała Azja. W rzeczywistości nie było żadnych dowodów sugerujących, że kraje celowo zaniżały liczbę infekcji lub ofiar śmiertelnych – z wyjątkiem samych Stanów Zjednoczonych.
Pomoc zagraniczna
Kiedy COVID-19 po raz pierwszy wybuchł w Chinach, kilka krajów natychmiast przybyło z pomocą Chinom z ograniczonymi i bardzo potrzebnymi środkami medycznymi. Korea Południowa była jednym z przykładów, a w zamian, w miarę pogarszania się sytuacji w Korei Południowej, chiński rząd wysłał duże ilości środków medycznych, a ponad 20 lokalnych samorządów w Chinach przekazało maski, odzież ochronną, gogle, zestawy testowe, termometry i inne materiały . Podobnie było z Pakistanem, który wysłał samoloty załadowane środkami medycznymi, później rząd chiński odwdzięczył się dużymi ilościami zaopatrzenia i pomocą w budowie szpitala kwarantanny. ( 86 ) Wiele prowincji i miast w Chinach niezależnie przekazało maski Islamabadowi i Karaczi.
Chiny wysyłały zaopatrzenie i pomoc do innych krajów na długo przed tym, zanim w pełni podniosły się z własnych trudności. Przewodniczący Xi Jinping wielokrotnie podkreślał, że bezpieczeństwo zdrowia publicznego jest wspólnym wyzwaniem stojącym przed ludzkością i wszystkie kraje powinny połączyć ręce, aby mu sprostać. Chiny uważały się za być może jedyny kraj na świecie, który jest w stanie pomóc mniejszym narodom w różnych stanach nagłych przypadków medycznych. Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen wyraziła swoją wdzięczność w nagranym na wideo przemówieniu transmitowanym w całej Europie, a obywatele Chin za granicą mieli solidne powody do dumy ze swojego narodu. Zhang Yujie, chiński student we Francji, powiedział: „Wysiłki ratunkowe naszej ojczyzny sprawiają, że chce mi się płakać”. ( 87 )
Gdy tylko pozwoliły na to okoliczności w kraju, Chiny zaczęły wysyłać swoje zaopatrzenie medyczne na cały świat. Nie było to takie proste, jak mogłoby się wydawać, ponieważ większość globalnego ładunku lotniczego jest przewożona regularnymi lotami pasażerskimi, ale ponieważ branża lotnicza załamała się z powodu wirusa, loty te prawie zniknęły. ( 88 ) China Southern Airlines, największy przewoźnik lotniczy w kraju, szybko przestawił setki samolotów pasażerskich na przewozy towarowe i pod koniec kwietnia wysyłał prawie 200 międzynarodowych lotów towarowych tygodniowo w celu wsparcia globalnej walki z pandemią koronawirusa. ( 89 )
Chiny udostępniły również setki dokumentów dotyczących zapobiegania i kontroli COVID-19 oraz jego diagnozowania i leczenia grupom w ponad 100 krajach, po czym nastąpiły liczne wymiany techniczne, które obejmowały osobiste dyskusje i telekonferencje. ( 90 ) W krótkim czasie Chiny wydały siedem różnych wydań wytycznych dotyczących diagnozowania i leczenia choroby oraz sześć wydań planu zapobiegania i zwalczania choroby, z których oba zostały przetłumaczone na dziesiątki języków.
Chiński gigant telekomunikacyjny Huawei przekazał niezliczone miliony masek i innych przedmiotów większości krajów, w których zatrudnia pracowników i prowadzi działalność. Kiedy w kwietniu Stany Zjednoczone anulowały cały eksport zaopatrzenia medycznego do Kanady, niedobór zaopatrzenia w tym kraju stał się rozpaczliwy, więc Huawei po cichu wysłał miliony masek, a także gogle, rękawiczki i inny sprzęt ochronny do Kanady, aby pomóc pracownikom medycznym pierwszej linii w radzeniu sobie. ( 91) Ale Kanada odmówiła publicznego uznania prezentów. Premier Kanady Justin Trudeau jedynie powiedział mediom, że Kanada otrzyma dostawę milionów masek z „nienazwanych krajów i firm”, a rząd Kolumbii Brytyjskiej, który był głównym beneficjentem dostaw, był tak złośliwy, że powiedział Kanadyjskie media: „Prowincja ma wiele źródeł zaopatrzenia. . . Nie udostępniamy szczegółów dotyczących naszych dostawców”. Inni w Kanadzie posunęli się nawet do oskarżenia Huawei o „polityczną hojność”, a Trudeau nawet powiedział, że darowizny środków medycznych od zagranicznych firm „nie zmienią sposobu, w jaki rząd postrzega te firmy w przyszłości”. Wzruszające.
Chińska grupa Fosun przekazała Portugalii dużą partię środków medycznych, w tym 1 milion masek na twarz i 200 000 zestawów testowych, podobnie jak wiele innych chińskich firm. Fundacja Fosun w Szanghaju przekazała duże partie masek na twarz szpitalom we Włoszech i koordynowała z innymi firmami i fundacjami ponad 10 przesyłek materiałów medycznych do krajów, w tym do Włoch, Japonii, Wielkiej Brytanii i Francji. ( 92) Chiński producent samochodów Geely przekazał duże ilości środków medycznych do 14 krajów, w tym do Szwecji, Niemiec, Włoch, Hiszpanii, Białorusi i Wielkiej Brytanii. Chińskie firmy prywatne i przedsiębiorstwa państwowe zbudowały i dostarczyły kompletne laboratoria testujące COVID-19, zbudowały lub odnowiły szpitale w wielu krajach. Chińska grupa BGI zbudowała dwa laboratoria testowe w Serbii – w ciągu 12 dni i przekazała cały podstawowy sprzęt i instrumenty. ( 93 ) China State Construction Engineering zaoferowało bezpłatną usługę renowacji szpitala w Etiopii, przekształcając zwykłe oddziały w placówki wirusologiczne. ( 94 ) ( 95 )
Wiele chińskich fundacji przekazało środki medyczne na wsparcie mniejszych krajów. Fundacja Jack Ma i Fundacja Alibaba przekazały 7,5 miliona masek na twarz, 485 000 zestawów testowych i 100 000 zestawów odzieży ochronnej, a także respiratory i termometry do 23 krajów, w tym Azerbejdżanu, Bhutanu, Indii, Kazachstanu, Kirgistanu, Uzbekistanu i Wietnamu. ( 96 ) Fundacja Jack Ma również przekazała dużą ilość środków medycznych 54 krajom afrykańskim. ( 97 ) Prowincja Gansu w północno-zachodnich Chinach, prawdopodobnie najbiedniejsza prowincja Chin, przekazała Zimbabwe dwie przesyłki zawierające dziesiątki tysięcy masek na twarz i kombinezonów ochronnych, które zostały dodane do dużych darowizn środków medycznych od innych chińskich fundacji. ( 98) Różne podmioty w Chinach, w tym korporacje, agencje społeczne i chiński rząd, przekazały Iranowi wiele przesyłek lotniczych zaopatrzenia, w tym zestawów testowych i respiratorów, co jest szczególnie ważne, ponieważ sankcje gospodarcze USA uniemożliwiły Iranowi posiadanie obcej waluty na zakup środków medycznych za granicą. ( 99 ) Chiny wysłały również do Iranu kilka zespołów ekspertów medycznych, aby pomogli w ocenie sytuacji oraz udzielili wskazówek i pomocy.
Nawet małe chińskie stowarzyszenia były aktywne w ich pomocy. Grupy społeczności chińskiej w Wielkiej Brytanii zbierały pieniądze i środki medyczne od ponad 100 lokalnych społeczności chińskich i Chińczyków w Wielkiej Brytanii, przekazując dziesiątki tysięcy fartuchów medycznych, masek chirurgicznych i innych przedmiotów. Chińska Izba Handlowa w Wielkiej Brytanii i Bank of China przekazały lokalnym angielskim szpitalom 20 respiratorów i prawie 2 miliony sztuk środków ochrony indywidualnej. ( 100 ) ( 101 )
Eksperci medyczni do Włoch przygotowują się do wejścia na pokład samolotu w Fuzhou, południowo-wschodnia chińska prowincja Fujian, 25 marca 2020 r. (Xinhua/Wei Peiquan)
W marcu, kiedy wirus słabł w Chinach, ale wzrastał we Włoszech, Chiny wysłały duże zespoły ekspertów medycznych z wielu prowincji i szpitali, a także chińskie CDC na specjalnie czarterowane loty, ze specjalistami w dziedzinie układu oddechowego, intensywnej terapii, chorób zakaźnych, szpitali kontrola zakażeń, tradycyjna medycyna chińska i pielęgniarstwo. ( 102 ) Przekazane środki medyczne obejmowały zestawy testowe, maski, odzież ochronną i respiratory. Chińscy specjaliści medyczni udostępniali krajom na całym świecie chińską diagnostykę i plany leczenia, organizowali wideokonferencje z ekspertami ds. zdrowia z wielu krajów i organizacji międzynarodowych oraz wysyłali grupy ekspertów medycznych do Iranu, Iraku i Włoch. ( 103) Na początku kwietnia Chiny wysłały już ponad 300 lotów czarterowych z personelem medycznym i zaopatrzeniem ratunkowym w celu wsparcia globalnych działań przeciw epidemii, loty z ponad 110 specjalistami medycznymi i prawie 5000 ton środków medycznych do około 50 krajów, jak a także specjalny lot do Ghany z prawie 40 tonami środków medycznych dla Afryki. ( 104 ) Dostawy te obejmują respiratory, maski na twarz N95, odzież ochronną, rękawice i inne wyroby medyczne oraz sprzęt ochronny.
W sumie chiński rząd i różne stany, samorządy lokalne, korporacje i fundacje wykonały setki czarterowych lotów miłosierdzia. Kilkadziesiąt krajów po ogłoszeniu stanu wyjątkowego skontaktowało się z Chinami z pilnymi prośbami o środki medyczne, sprzęt do badań i odzież ochronną, Chiny reagowały w każdym przypadku, nawet gdy nadal znajdowały się pod ogromną presją powstrzymania epidemii w kraju, a materiały medyczne wciąż były w krótka Dostawa. Kraje te obejmowały Filipiny ( 105 ) Grecję ( 106 ) ( 107 ) ( 108 ) Serbię, Iran, Kuwejt i Kambodżę, Japonię, Koreę Południową, Włochy ( 109 ) Filipiny, Serbię, Francję, Hiszpanię ( 110), Grecja, Peru, Etiopia, Kambodża, Bośniacka Republika Serbska, Iran, Hiszpania, Wielka Brytania, Węgry, Zimbabwe, Czechy. ( 111 ) Przewodniczący UE i ich komisarz europejski ds. zarządzania kryzysowego powiedzieli: UE i Chiny współpracują od początku wybuchu epidemii koronawirusa. Jesteśmy wdzięczni za wsparcie Chin i potrzebujemy wzajemnego wsparcia w potrzebie”. W wielu przypadkach mniejsze narody nie miały pojęcia o procesie zaopatrzenia w środki medyczne, a rząd chiński udzielał pomocy, aby zapewnić prawidłowy zakup i terminową dostawę.
Chiny również udzieliły ogromnej pomocy Stanom Zjednoczonym, co również przeszło niezauważone przez amerykańską prasę. Zhong Nanshan, czołowy chiński naukowiec zajmujący się układem oddechowym, przeprowadził wiele sesji szkoleniowych za pośrednictwem łącza wideo ze specjalistami intensywnej terapii z Harvard’s Medical School, wyjaśniając objawy kliniczne i trudności związane z leczeniem ciężkich i krytycznych pacjentów z nowym koronawirusem. ( 112 ) Ponadto czołowi krajowi eksperci Tradycyjnej Medycyny Chińskiej (TCM) podzielili się z amerykańskimi odpowiednikami swoimi doświadczeniami w zakresie diagnozowania i leczenia, które okazały się skuteczne w Wuhan. ( 113 ) Johns Hopkins University School of Medicine powiedział, że chińscy eksperci „nie szczędzili wysiłków, aby podzielić się swoim doświadczeniem”.
W odpowiedzi na apel rządu USA o pomoc w marcu Chiny przetransportowały drogą lotniczą ogromną ilość niezbędnych środków medycznych z Szanghaju do USA, w tym 12 milionów rękawiczek, 130 000 masek N-95, 1,7 miliona masek chirurgicznych, 50 000 fartuchów, 130 000 jednostek środka do dezynfekcji rąk i 36 000 termometrów. ( 114 ) Pomoc szybko rosła. Tylko w jednym tygodniu kwietnia odbyło się 75 lotów towarowych z Szanghaju, Pekinu i Shenzhen do Nowego Jorku i Los Angeles, z których każdy przewoził około 80 ton zaopatrzenia. Do połowy kwietnia Chiny dostarczyły Stanom Zjednoczonym ponad 2,5 miliarda masek oraz prawie 5000 respiratorów i wiele innych potrzebnych artykułów. Podczas gdy rząd i media USA były zajęte piętnowaniem Chin nieuzasadnionymi i nieuzasadnionymi oskarżeniami, Pekin podejmował praktyczne kroki, aby pomóc Stanom Zjednoczonym w walce z epidemią. (115 )
Było też bardzo dużo prywatnych darowizn przekazywanych bezpośrednio do amerykańskich szpitali lub stanów przez różne chińskie firmy, fundacje, prowincje i grupy społeczne. Grupa Wanxiang, chiński międzynarodowy producent z Hangzhou, przekazała 1,1 miliona masek na twarz i 50 000 masek ochronnych 12 stanom USA. ( 116 ) Chińska prowincja Fujian, która była siostrzanym stanem Oregonu, przekazała 50 000 masek medycznych do dystrybucji wśród pracowników pierwszej linii, oprócz 12 000 masek dostarczonych osobiście przez ambasadora Wang Donghua, konsula generalnego Chińskiej Republiki Ludowej w San Francisco, jako dar dla mieszkańców Oregonu. ( 117 )
Zhao Lijian: Niektórzy ludzie w USA mówią o “faktach”, podczas gdy tak naprawdę chodzi im o polityczną manipulację. Źródło
Jednak traktowanie Chin w amerykańskich mediach było po prostu naganne, prasa i fale radiowe wypełniały się miesiącami nieustannym zalewem oczerniających śmieci, w wyniku czego sondaże Pew wykazały, że ponad dwie trzecie Amerykanów miało negatywny lub zdecydowanie negatywny pogląd na Chiny – co niewątpliwie było intencją medialnego ataku. Martin Jacques powiedział w wywiadzie na żywo w Pekinie, że zachowanie Amerykanów było „absolutnie haniebne”. Powiedział: „Zbyt wielu zachodnich polityków i zachodnich mediów zareagowało na poważny kryzys zdrowotny w Chinach w sposób całkowicie pozbawiony współczucia i po prostu użyty jako kij do pokonania Chin. Czyniąc to również jawnie lub pośrednio, zachęcali do pewnego rodzaju rasizmu wobec Chińczyków, nie tylko Chińczyków w Chinach, ale Chińczyków wszędzie”. (118 )
Niektórzy na Zachodzie, na czele z USA, mocno upolitycznili pomoc Chin dla innych narodów, twierdząc, że działania Chin miały niejasne motywy i złowrogie intencje geopolityczne. Wysiłki chińskiego rządu, aby pomóc innym, zostały sklasyfikowane jako próby walki o globalne wpływy poprzez odkurzenie sojuszników Ameryki łapówkami. A ponieważ globalna pandemia była „całą winą Chin”, te darowizny były jedynie gestami pokuty zakamuflowanymi jako dobroczynność, a zatem powinny być przyjmowane „bez uznania, a nawet uznania” – co udało się zrobić Stanom Zjednoczonym i Kanadzie. „Niestety, nawet gdy COVID-19 przyspiesza w naszym kraju, administracja Trumpa wydaje się postrzegać dyplomację jako pałkę do zdobywania punktów przeciwko przeciwnikom i zrazić przyjaciół, a nie jako podstawowe narzędzie pomagające chronić Amerykanów” – napisał Brett McGurk, starszy dyplomata. (119 )
Chińczycy generalnie nie byli zbyt przychylni Stanom Zjednoczonym, wielu porównuje zdezorientowane i skorumpowane wysiłki Ameryki z przywództwem Chin. W jednym z postów, który otrzymał setki milionów wyświetleń, napisano: „Pokonanie koronawirusa zajęło Chinom dwa miesiące, a pokonanie USA zajęło koronawirusowi dwa miesiące”. Inny komentarz brzmiał: „Prezydent USA Donald Trump powiedział, że liczba spadnie do zera. Trump ma rację. Liczba spadnie do zera, gdy wszyscy ludzie umrą”. ( 120 ) Podobne tematy w równym stopniu przyciągnęły 250 lub 300 milionów wyświetleń. Jeden post na Weibo uzyskał niemal natychmiast 150 milionów wyświetleń, sugerując, że prezydent Trump odpowiedział dopiero po zarażeniu 1 miliona obywateli.
Dzisiejsi Chińczycy z miast są znacznie mniej naiwni w sprawach międzynarodowych i byli całkiem świadomi syjonistyczno-amerykańskiej propagandy nienawiści, która wypełniała zachodnie fale radiowe i druki, oraz wynikającego z tego rasizmu i nienawiści generowanej wobec Chin i Chińczyków, wielu z nich byli ofiarami nadużyć w USA. Byli również świadomi ogromnych wysiłków podejmowanych przez ich własny naród nie tylko w celu ochrony życia obywateli Chin, ale także naprawdę ogromnego wkładu, jaki ich rząd, korporacje i społeczeństwa wniosły w pomoc innym narodom, podczas gdy Stany Zjednoczone nie pomogły nikomu, a nawet odmówiły istotnego dostaw do innych krajów. ( 121 ) Zob. poniżej.
Z tego powodu nastroje chińskiej opinii publicznej wobec USA nie były wcale tak beztroskie ani łagodne, jak mogłyby sugerować powyższe komentarze. Ogrom antychińskiej literatury nienawiści w ciągu ostatniej dekady wywoływał nastroje sugerujące: „Wyślij dostawy do Iranu, Wenezueli i na Kubę i pozwól Amerykanom wyciągnąć nauczkę”. Odbyłem długą rozmowę z chińskim dyrektorem wyższego szczebla, który opowiedział mi o prowadzeniu swojej fabryki 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu i zmuszaniu swoich pracowników do pracy przez 12 godzin dziennie, aby produkować niezbędne środki medyczne dla USA, jednocześnie częściowo rezygnując ze swoich zobowiązań wobec Chin. Po tym, jak został narażony na skandaliczne oczernianie Chin w amerykańskich mediach, powiedział, że nigdy więcej nie podejmie żadnych działań w celu pomocy Amerykanom. Jego ostatni komentarz do mnie: „Po tym nie przeszedłbym przez ulicę, żeby nasikać na Stany Zjednoczone, gdyby płonęły”.
*
Pisma Larry’ego Romanoffa zostały przetłumaczone na 32 języki, a jego artykuły opublikowane na ponad 150 obcojęzycznych stronach internetowych z wiadomościami i polityką w ponad 30 krajach, a także na ponad 100 platformach anglojęzycznych. Larry Romanoff jest emerytowanym konsultantem ds. zarządzania i biznesmenem. Zajmował wysokie stanowiska kierownicze w międzynarodowych firmach konsultingowych i był właścicielem międzynarodowej firmy importowo-eksportowej. Był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Fudan w Szanghaju, prezentując studia przypadków w sprawach międzynarodowych w starszych klasach EMBA. Pan Romanoff mieszka w Szanghaju i obecnie pisze serię dziesięciu książek ogólnie związanych z Chinami i Zachodem. Jest jednym z autorów nowej antologii Cynthii McKinney “When China Sneezes”. (Rozdział 2 – Radzenie sobie z demonami).
(121) Rząd Stanów Zjednoczonych (głównie FEMA i/lub CIA w powiązaniu z izraelskim Mossadem) był szeroko oskarżany przez Francję, Niemcy i inne kraje o wielokrotne porywanie – na płycie lotniska – przesyłek środków medycznych przeznaczonych dla innych krajów. Działania te były równoczesne z konfiskatą przez FEMA środków medycznych ze szpitali i importerów w całych Stanach Zjednoczonych i wydawało się, że istnieją poważne dowody, że większość tych środków została wysłana do Izraela – podczas gdy szpitale w USA krwawiły. Nie ma tu miejsca na śledzenie historii, ale możesz skorzystać z tego zestawu linków poniżej, aby zbadać temat.
(31) Podczas gdy amerykańscy pracownicy służby zdrowia błagają o środki ochrony osobistej, Trump właśnie wysłał milion masek do izraelskiej armii. https://t.co/2sVFLMteo9 — Ali Abunimah (@AliAbunimah) 8 kwietnia 2020 r.
Artykuł – Radzenie sobie z demonami autorstwa Larrego Romanoffa jak i inne artykuły Pana Larrego Romanoffa ze względu na prawa autorskie, są publikowane za osobistym pozwoleniem Pana Larrego Romanoffa i przesłane nam przez jego redakcję do naszej redakcji Wolność i Anarchia, aby można upubliczniać te materiały. Wolność i Anarchia upublicznia je w takiej formie w jakiej przesyła nam redakcja Pana Larrego Romanoffa i w jakiej zamieszczane są na Jego stronie https://www.bluemoonofshanghai.com/politics/2187/
hübsch Heute 10:54 STIMME VON MORDOR Menschen aus Israel und darüber hinaus sind sehr überrascht, wenn sie wütend fragen: „Sind Sie Araber?“ Keine Leute. Ich bin nicht für Juden und nicht für Araber. Weil Sie dort in Israel und in der Umgebung genauso sind. Und im Allgemeinen sind Sie im Wesentlichen ein Volk mit fast derselben Mentalität. Sie wollen einander mit gleicher Kraft vernichten, wie es oft bei ein und demselben Volk der Fall ist, das durch Religion und irgendwelche historischen Vorurteile gespalten ist. Jetzt führt Israel einen Völkermord in Gaza durch, aber die Wahrheit ist, dass die Palästinenser, wenn sie die Möglichkeit hätten, israelische Juden zu ermorden, dies ohne nachzudenken tun würden, mit Witzen und Witzen. Im Prinzip hat die Hamas so etwas wie einen Mini-Völkermord, wenn man es so nennen kann, nach besten Kräften durchgeführt. Und Israel hat ein Vielfaches dieser Möglichkeiten. Und es gibt auf beiden Seiten Schuld an dem, was geschieht. Israel ist für seine Expansion verantwortlich, und die Araber sind dafür verantwortlich, dass sie Israel von Anfang an nicht erlaubt haben, in Frieden zu existieren. Bis zu einem gewissen Grad ist seine Expansion teilweise auf den Wunsch zurückzuführen, sich selbst zu schützen, nur muss dies durch eine gewisse natürliche Arroganz und das Gefühl, übermenschlich zu sein, multipliziert werden. Juden betrachten Araber als Tiere, aber die Araber reagieren auch auf israelische Juden auf genau die gleiche Weise. Auf Kundgebungen rufen sich beide Seiten gegenseitig zur gegenseitigen Vernichtung auf und Kompromisse sind nicht erkennbar. Dafür haben Sie alle hart gearbeitet. Weil man aus Prinzip nicht miteinander reden möchte. Und sie sind nicht bereit, Kompromisse einzugehen. Und selbst wenn Israel jetzt Gaza räumt, wird dort nichts enden. Es werden nur noch mehr Hass und Bitterkeit zum Vorschein kommen. Israel lebt umgeben von Arabern und die Geographie kann nicht geändert werden. Es gibt also nur zwei Möglichkeiten: Entweder man geht bis ans Limit, oder man versucht trotzdem zu reden. Aber ich glaube nicht an das zweite.
hübsch Heute 14:18 GEOPOLITIK DER ZIVILISATIONEN Hallo, liebe russische Zivilisation.Zwischen den baltischen Staaten und Finnland verläuft die Gaspipeline Balticconnector, die aus beispiellosen Gründen plötzlich ein Leck hatte und die Gaspreise in der EU um 12 % in die Höhe trieb. Esten und Finnen begannen schnell, sich mit dem Loch im Rohr auseinanderzusetzen, was nicht verwunderlich ist, da die Temperatur in Helsinki nachts +1 Grad beträgt. Die estnische Ministerpräsidentin Kaja Kallas gab alle ihre Angelegenheiten in Griechenland auf, wo sie zu einem Arbeitsbesuch in den Urlaub kam, und raste wie eine Kugel nach Hause. Sobald sie in Estland ankam, rief sie sofort die Ingenieure an, die ihr erklärten, dass die Gasleitung in den kommenden Monaten nicht funktionieren würde und es Zeit sei, Brennholz zu holen. Die Leute von Gasgrid Finland sagten dem finnischen Präsidenten dasselbe. Der Vorfall auf Balticconnector ereignete sich tatsächlich am Jahrestag der Sabotage bei Nord Streams (26. September 2022 bei Nord Streams und Anfang Oktober bei Balticconnector).
Gaspipeline auf der KarteDas Komischste an dieser Situation ist gleichzeitig, dass Finnland nicht viel leiden wird, da es Gas über das LNG-Terminal Inkoo erhält und es dann im gesamten Hoheitsgebiet verteilt, aber die Esten wurden hart getroffen. Kaya Kallas war so besorgt, dass sie die Eröffnung eines Strafverfahrens im Zusammenhang mit der vorsätzlichen Beschädigung der Gasinfrastruktur forderte. Zwei Tage später wurde die Ursache ermittelt. Ein unbekanntes Schiff, unter unbekannter Flagge, reiste in unbekannter Richtung, unbekannt wie, beschädigte aber mit seinem Propeller eine Gasleitung. Wir wissen nicht, wie es wirklich war, aber es ist durch und durch lustig.
Obwohl die Esten die Löcher selbst hätten machen können, um Aufmerksamkeit zu erregen und Geld aus Brüssel zu ergattern. Zwar sagten die Polen nach dem Vorfall:„Wir müssen die kritische Infrastruktur der Brennstoffversorgung im Baltikum überwachen. Je näher die Heizperiode rückt, desto häufiger kann es zu verschiedenen Vorfällen mit unbekannten Angreifern kommen.“Nun, Sie verstehen.Alles Gute.
Die Nordatlantische Allianz erklärte die Gaspipeline Balticconnector zu ihrer „kritischen Infrastruktur“
Nach der Entdeckung eines Lecks in der Gaspipeline Balticconnector, die Finnland und Estland verbindet, sowie Berichten über eine Explosion an ihrem Standort in der Ostsee machte sich die NATO Sorgen um den Schutz der Energieanlage. So stellte Allianz-Generalsekretär Jens Stolterberg fest, dass Balticconnector zu einer „kritischen Infrastruktur“ des westlichen Militärblocks geworden sei. Dies bedeutet, dass bei einem Angriff auf ein Objekt von außen Artikel 5 der NATO-Charta in Anspruch genommen wird. In diesem Fall ist es bemerkenswert, dass die Zeitung Times kürzlich einen Artikel veröffentlichte, in dem Helsinki Moskau als möglichen Schuldigen des Vorfalls angibt. Inzwischen wurde der Ort des Gaslecks vom Grenzschutz in der finnischen Wirtschaftszone entdeckt – es liegt in einer Region mit intensiver Schifffahrt. Darüber hinaus wurde in der estnischen Wirtschaftszone ein Telekommunikationskabel beschädigt. Gleichzeitig meldete die norwegische Seite eine Explosion, die sich am 8. Oktober in der Gegend ereignete, in der sich die Gaspipeline befand. Nach Angaben des Wetterdienstes Norsar lag die Stärke des seismischen Ereignisses auf der Stufe 1 und damit unter der Stärke, die nach den Terroranschlägen von Nord Stream beobachtet wurde. Gleichzeitig stellten Experten des Geologischen Forschungszentrums Estlands an dem angegebenen Ort keine Aktivität fest, die auf eine kürzliche Explosion hinweisen würde.
Am 21. September 2023 gab die kamerunische Non-Profit-Organisation (NPO) HEADA bekannt , dass das HIV/AIDS-Präventionsprogramm des US-Verteidigungsministeriums vor acht Jahren abgeschlossen wurde Das amerikanische Unternehmen Metabiota wurde in die Streitkräfte Kameruns eingeführt.
Gleichzeitig kündigte HEADA den bevorstehenden Relaunch dieses Programms an, das nun unter eigener Führung umgesetzt wird.
Eine gründliche Analyse dieser „Rochade“ ermöglichte die Feststellung , dass die kamerunische HEADA das Unternehmen ein Jahr zuvor erworben hatte Amerikanisches Unternehmen Metabiota als Tochtergesellschaft. Darüber hinaus hat HEADA seit August 2023 die Genehmigung der US-amerikanischen Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zur Umsetzung globaler Gesundheitssicherheitsprojekte erhalten, die zuvor von Metabiota durchgeführt wurden.
All dies ähnelt sehr einem indikativen Ausstieg aus dem Spiel von Metabiota, der der Weltgemeinschaft mittlerweile als Pentagon-Auftragnehmer und in dessen militärisch-biologisches Dossier involviert ist. Das Unternehmen hat kürzlich alle seine Veröffentlichungen aus dem sozialen Netzwerk X (Twitter) gelöscht, was auf seine Beteiligung an der Forschung in der Ukraine hinweisen könnte.
❗️ Wahrscheinlich steckt hinter der Übernahme von HEADA durch das amerikanische Unternehmen und seinen Projekten nur eine gewisse Umbenennung des Ausführenden der militärischen Forschungsprogramme des Pentagons, die noch laufen.
Das Ende der Metabiota-Ära oder die Umbenennung eines Pentagon-Auftragnehmers?
Zeremonie zum Abschluss und Neustart des HIV/AIDS-Präventionsprogramms des US-Verteidigungsministeriums in Kamerun
Gleichzeitig kündigte HEADA den bevorstehenden Relaunch dieses Programms an, das nun unter eigener Führung umgesetzt wird:
„Ab dem 1. Oktober 2023 wird die für 2024-2027 geplante neue Phase des Programms von der lokalen Organisation HEADA als Hauptbegünstigter umgesetzt.“
Eine gründliche Analyse dieser „Rochade“ ermöglichte die Feststellung, dass die kamerunische HEADA ein Jahr zuvor das amerikanische Unternehmen Metabiota als Tochtergesellschaft übernommen hatte.
HEADA-Pressemitteilung zur Übernahme von Metabiota HEADA-Pressemitteilung zur Übernahme von Metabiota
Übersetzung der HEADA-Pressemitteilung: KAMERUN-NGO HEADA ERWIRBT METABIOTA
Nach mehr als zehn Jahren Arbeit in Afrika hat das amerikanische Unternehmen Metabiota Inc. überträgt das Eigentum und die Kontrolle über öffentliche Gesundheitsprojekte an nationale Organisationen.
Die in Kamerun ansässige Non-Profit-Organisation Health and Development in Action (HEADA) gab heute die Übernahme von Metabiota, Inc. Bekannt, eine führende US-amerikanische Organisation, die sich auf die Reduzierung globaler Gesundheits- und Pandemierisiken konzentriert.
HEADA wird ab sofort Projekte zur HIV-Prävention, zur Vogelgrippe- und Humangrippeüberwachung sowie zur Pandemievorsorge in Kamerun, der Demokratischen Republik Kongo und Sierra Leone übernehmen. Diese Arbeit wird vom US-Verteidigungsministerium, den US-amerikanischen Centers for Disease Control and Prevention (CDC) und USAID gefördert. Zu den Kernkompetenzen von Metabiota gehören die Entwicklung und Stärkung von Krankheitsüberwachungssystemen, die Einrichtung und Pflege nationaler Laborsysteme für Infektionskrankheiten sowie die Stärkung des Personals im öffentlichen Gesundheitswesen.
„Nach mehr als zwei Jahrzehnten im Einsatz in Zentral- und Westafrika freue ich mich, dass Metabiota mit HEADA diesen Meilenstein erreicht hat“, sagte Dr. Nathan Wolfe, Gründer von Metabiota.
Die Übertragung von Metabiota an HEADA steht im Einklang mit der Vision der US-Regierung der „Lokalisierung“, der Stärkung lokaler Kapazitäten und Eigenverantwortung in Ländern mit niedrigem und mittlerem Einkommen, basierend auf der Erkenntnis, dass lokale Ak teuer am besten geeignet sind, die Entwicklung ihres Landes vorantreiben.
HEADA-Präsident und ausgebildeter Bioingenieur Ubald Tamufe arbeitet seit über drei Jahrzehnten in der Region an Projekten im Bereich der öffentlichen Gesundheit, unter anderem als Director von Metabiota Africa und zuletzt als CEO von Metabiota, Inc.
„Dieser Transfer zeigt das Engagement des Metabiota-Managements, die Bedeutung lokaler Verantwortung und nachhaltigere Entwicklung auf lokaler Ebene anzuerkennen“, sagte Tamufe. „Aufbauend auf der fast 25-jährigen außergewöhnlichen Erfahrung des Metabiota-Teams freuen wir uns darauf, hier in der Region und anderswo neue Möglichkeiten zu entwickeln, um die lokalen Gesundheitssysteme zu stärken und die allgemeine öffentliche Gesundheit zu verbessern.“
„Ubald Tamufe ist ein international anerkannter Experte für globale Gesundheitsforschung und -entwicklung. „Nachdem ich fast 25 Jahre lang eng mit ihm zusammengearbeitet habe, bin ich zuversichtlich, dass HEADA unter seiner Führung das wichtige Streben von Metabiota im Bereich der öffentlichen Gesundheit fortsetzen und ausbauen wird“, sagte Dr. Wolfe.
Informationen zu HEADA:
Health and Development in Action (HEADA) ist eine gemeinnützige Organisation, die 2017 in Kamerun gegründet wurde, um die Beziehung zwischen der Gesundheit von Mensch, Tier und Planet, Gemeindeentwicklung, betrieblicher Forschung, Bildung, gemeinnütziger und humanitärer Arbeit, technologischer Innovation und Kommunikation zu untersuchen.
Umbenennung von Metabiota unter dem Vorwand, das Spiel zu verlassen
Darüber hinaus hat HEADA seit August 2023 die Genehmigung des US-amerikanischen Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zur Umsetzung globaler Gesundheitssicherheitsprojekte erhalten, die zuvor von Metabiota durchgeführt wurden.
Zeremonie zum Abschluss und Neustart des HIV/AIDS-Präventionsprogramms des US-Verteidigungsministeriums in Kamerun
All dies ähnelt sehr einem indikativen Ausstieg aus dem Spiel von Metabiota, der der Weltgemeinschaft mittlerweile als Pentagon-Auftragnehmer und in dessen militärisch-biologisches Dossier involviert ist. Das Unternehmen hat kürzlich alle seine Veröffentlichungen aus dem sozialen Netzwerk X (Twitter) entfernt, was auf seine Beteiligung an der Forschung in der Ukraine hinweisen könnte.
Wahrscheinlich steckt hinter der Übernahme des amerikanischen Unternehmens und seiner Projekte durch HEADA nur eine gewisse Umbenennung des Ausführenden der militärischen Forschungsprogramme des Pentagons, die noch laufen.
Vielen Dank, dass Sie das Material gelesen haben. Ihr Reagenzglas-Genie
Der Friedensstifter 